Volgens berichtgeving in de Spaanse krant La Vanguardia groeit onder oudere Spanjaarden een gevoel van schuld en onrust over de staat van de planeet. Wat ooit vooral een zorg was van jongeren, verschuift nu naar de generatie die het leven grotendeels achter zich heeft liggen. Ze vragen zich af wat ze hebben nagelaten — en wat er nog te redden valt.

Senioren spreken over hittegolven die elk jaar extremer worden, over droogte die het platteland leegtrekt en over bosbranden die steeds dichter bij bewoonde gebieden komen. In regio’s als Andalusië en Catalonië zijn deze veranderingen geen abstract idee meer, maar dagelijkse realiteit. Waar vroeger een warme zomer normaal was, voelt het nu als een constante dreiging.

En dan komt de schuld

Veel ouderen geven aan dat ze deel uitmaakten van een generatie die profiteerde van economische groei zonder stil te staan bij de ecologische gevolgen. Auto’s, massatoerisme, consumptie — het hoorde bij vooruitgang. Nu kijken ze terug met gemengde gevoelens. Niet per se spijt, maar wel twijfel. Hebben we te weinig gedaan?

Psychologen in Spanje zien deze trend toenemen

De zogeheten eco-angst — een chronische angst voor milieuschade — werd lange tijd vooral bij jongeren vastgesteld. Maar hulpverleners merken dat ook zestigplussers zich melden met slapeloosheid, piekergedachten en een gevoel van machteloosheid. Anders dan jongeren voelen zij minder ruimte om nog iets te veranderen, wat het gevoel zwaarder maakt.

In Nederland en België speelt eco-angst ook, maar daar ligt de nadruk nog steeds op jongeren en activisme. In Spanje krijgt het een andere lading: meer reflectie, minder actie. Dat heeft te maken met cultuur, maar ook met levensfase. Wie met pensioen is, kijkt vaker achterom dan vooruit.

Toch is er niet alleen somberheid

Sommige ouderen zoeken juist naar manieren om alsnog bij te dragen. Minder consumeren, energie besparen, kleinkinderen bewust opvoeden. Kleine stappen, maar met symbolische waarde. Het geeft een gevoel van controle in een situatie die groter lijkt dan het individu.

Eco-angst onder senioren is niet alleen angst voor de toekomst, maar ook een vorm van morele balans opmaken. Een laatste poging om betekenis te geven aan keuzes uit het verleden — en om, hoe bescheiden ook, nog iets recht te zetten.