In het afgelopen jaar kwamen er 13.100 nieuwe miljonairs in Spanje bij, een stijging van ruim 5 procent. Het totale vermogen van deze groep overschreed voor het eerst 672 miljard euro. Dit blijkt uit het nieuwste Informe sobre la Riqueza Mundial (Wereldwijd Rijkdomrapport), volgens de Spaanse nieuwsbron Telemadrid. Spanje heeft nu 259.700 mensen met minstens één miljoen dollar aan belegbare bezittingen, exclusief hun huis en persoonlijke spullen.

Het gaat dus om mensen die, na aftrek van hun huis en auto, nog altijd over een vrij te investeren miljoen beschikken. Binnen die groep zitten ook de echt grote fortuinen: de zogenoemde ultrarricos (ultrarijken), met een vermogen van meer dan 30 miljoen dollar. De groei tekende zich het hele afgelopen jaar af en past in een trend die al een paar jaar zichtbaar is.

Waar komt al die rijkdom vandaan?

De financiële experts wijzen naar drie motoren. De aandelenbeurzen draaiden goed, de bankensector stond er sterk voor, en vastgoed werd flink meer waard. Die drie samen joegen het vermogen omhoog. Niet alleen het aantal rijken steeg, ook hun gezamenlijke financiële vermogen nam toe, met 6,7 procent tot ruim 672 miljard euro. Dat is een recordbedrag.

Het patroon is niet nieuw. Eerder bleek al dat het aantal Spaanse miljonairs kan dalen, terwijl het totale vermogen juist stijgt: de bestaande rijken weten hun bezit slim te laten groeien. En dat de rijkdom zich aan de top opstapelt, zien we ook terug in de cijfers over het aantal superrijken, dat in tien jaar tijd verdubbelde.

Wie staan er bovenaan?

De allergrootste fortuinen zijn in Spanje vooral familiebezit. Mode, retail, bouw en de financiële sector domineren de lijsten al jaren. Aan kop staat onveranderd Amancio Ortega, oprichter van modeconcern Inditex, het bedrijf achter Zara. Een blik op de actuele rangschikking laat zien hoe vast die orde zit; je leest het terug in het overzicht van de rijkste Spanjaarden van 2025 volgens Forbes.

Opvallend genoeg kent Spanje nauwelijks jonge techmiljardairs. Waar in andere landen nieuwe namen opduiken, blijven hier dezelfde families bovendrijven. De rijkdom concentreert zich, in plaats van zich te spreiden. Dat blijkt ook uit het recente miljardairsrapport, waarin Spanje er acht nieuwe ultrarijken bij kreeg, terwijl één man, Ortega, in zijn eentje meer dan de helft van het hele clubvermogen bezit.

Hoe verhoudt zich dit tot de gewone Spanjaard?

Terwijl de top steeds rijker wordt, kampen brede lagen van de bevolking met het tegenovergestelde. Een eigen woning kopen lukt steeds minder mensen, en sparen wordt voor velen een illusie. De groei aan de top staat zo lijnrecht tegenover een toenemende ongelijkheid in vermogen.

Dat is geen abstract gegeven. De Spaanse huizenmarkt liet vorig jaar de sterkste prijsstijging in twintig jaar zien, ruim twee keer zo hard als het Europese gemiddelde. Voor jongeren en mensen met een lager inkomen is een koophuis daardoor steeds minder vanzelfsprekend geworden. De stijgende vastgoedprijzen die de fortuinen van de rijken voeden, duwen de gemiddelde burger juist verder van een eigen huis af.

Wat betekent dit voor Nederlanders en Belgen?

Voor wie naar Spanje wil emigreren of er een tweede woning zoekt, is dit relevant nieuws. Diezelfde vastgoedhausse die de Spaanse miljonairs rijker maakt, raakt ook de portemonnee van de buitenlandse koper. De prijzen aan de Costa’s en in steden als Madrid en Barcelona zijn de laatste jaren hard opgelopen, en de verwachting voor dit jaar wijst op verdere stijging. Wie nu koopt, betaalt fors meer dan een paar jaar geleden.

Tegelijk laat het rapport zien dat Spanje binnen Europa een van de landen blijft met de sterkste groei van grote vermogens, gedragen door een economie en beurs die het goed doen. Voor de gewone inwoner is dat een schrale troost, maar voor de cijferaars staat het zwart op wit: het rijke deel van Spanje groeit harder dan ooit.