Een huis aan zee was in Spanje decennialang een haalbare droom voor gewone gezinnen. Die tijd is voorbij: bijna de helft van alle kustplaatsen is nu duurder dan het landelijke gemiddelde.

Wie in Spanje opgroeide, kende vaak wel een familie met een segunda residencia (tweede woning) aan een van de costa’s. Vader en moeder spaarden jarenlang voor een appartement vlak bij het strand, waar de hele familie ’s zomers samenkwam. Die traditie brokkelt af. Vastgoedplatform Fotocasa publiceerde deze week nieuwe cijfers over de woningprijzen in kustgemeenten, en die tekenen een markt die in vijf jaar tijd compleet is veranderd.

Volgens het onderzoek ligt de gemiddelde vierkantemeterprijs in Spanje in juni 2026 op 3.133 euro. Van alle geanalyseerde kustplaatsen ligt 47 procent daar inmiddels boven. Vijf jaar geleden was dat ondenkbaar voor veel van deze gemeenten, die van oudsher als betaalbaar golden.

Het nieuwsmedium El País bracht het verhaal deze week naar buiten en citeert Fotocasa-directeur María Matos, die het fenomeen toeschrijft aan een groeiend gat tussen vraag en aanbod. Een tekort aan beschikbare woningen, veel interesse van buitenlandse kopers en de aanhoudende aantrekkingskracht van deze bestemmingen zorgen volgens haar voor een prijsstijging die het voor lokale bewoners steeds moeilijker maakt om te blijven wonen waar ze zijn opgegroeid.

Waar stijgen de prijzen het hardst?

Nergens is de stijging zo groot als in El Verger, een gemeente in de provincie Alicante. Daar kostte een vierkante meter in juni 2021 nog 1.016 euro, tegen 4.118 euro vijf jaar later: een stijging van 305 procent. Santa Eulària des Riu op Ibiza voert de ranglijst van absolute prijzen aan met 8.491 euro per vierkante meter, bijna het dubbele van de 4.416 euro uit 2021.

Voor Nederlanders en Belgen die overwegen te investeren aan de costa’s, is dit relevant nieuws. Nederlanders kochten vorig jaar meer dan zesduizend woningen voor recreatief gebruik in Spanje, en die aankopen concentreren zich juist in de populairste kustregio’s waar de prijzen nu het hardst stijgen.

Zijn er nog betaalbare kustplaatsen over?

Ondanks de algemene trend blijven er uitzonderingen. Lepe in de provincie Huelva werd zelfs 16,7 procent goedkoper in vijf jaar tijd en staat met 1.133 euro per vierkante meter onderaan de ranglijst. Ook La Unión, Amposta en Vícar horen tot de vijftien goedkoopste kustgemeenten van Spanje. Wie verder kijkt dan de bekende Costa Blanca en Costa del Sol, vindt dus nog altijd plekken waar wonen aan zee betaalbaar blijft, vaak in Galicië of aan de zuidkust van Tarragona.

Wat betekent dit voor Nederlandse en Belgische kopers?

Een huis aan de Spaanse kust blijft voor de meeste Nederlanders en Belgen goedkoper dan een vergelijkbare woning thuis, maar het verschil krimpt zichtbaar. Wie twijfelt over een aankoop, doet er goed aan niet te lang te wachten: in de populairste zones stijgen de prijzen sneller dan het inkomen van een gemiddelde Spanjaard kan bijbenen.

Nederlanders behoren samen met Britten en Duitsers tot de grootste groep buitenlandse kopers in Spanje, en juist die vraag draagt bij aan de prijsdruk in kustgemeenten. Ook het aanbod zelf krimpt: Fotocasa telde in juni 2026 nog 176 kustgemeenten met voldoende woningaanbod om te analyseren, tegen 254 vijf jaar eerder.

Waar ligt de grens tussen betaalbaar en exclusief wonen?

De kaart van Spanje verschuift langzaam. Wie de prijzen per kuststrook vergelijkt, ziet dat het noorden nog altijd fors goedkoper is dan de Middellandse Zee en de eilanden. Aan de Cantabrische en Atlantische kust betaal je nog altijd een fractie van wat een appartement op Ibiza of aan de Costa del Sol kost.

Voor gewone Spaanse gezinnen die droomden van een eigen plekje aan zee, wordt die droom met het jaar exclusiever. In El Verger alleen al kost dezelfde woning nu ruim vier keer zoveel als vijf jaar geleden.