Na bijna drie jaar verbouwen openen zussen Noëlle, Suzanne en Michelle in oktober 2023 hun Bed & Breakfast Casa la Vall in het authentieke Spaanse dorpje Benialí. Na een maand moeten Noëlle en Suzanne echter alweer naar Zwitserland voor een winterseizoen in de horeca, terwijl Michelle achterblijft om de B&B op te zetten.
Eerst waren er de Fallas. Het bekende feest in Valencia dat er voor zorgt dat de vaste inwoners van de stad er massaal voor kiezen om gedurende deze periode de rust van het binnenland op te zoeken. Toen kwam Semana Santa. Zowel de week voor Pasen als de week na Pasen (afhankelijk van de regio), zorgde opnieuw voor een enorme toestroom aan mensen die massaal de rust van onze prachtige vallei kwamen opzoeken. Het feit dat de kersenbloesem gewoonlijk op zijn mooist is aan het eind van de maand maart en het begin van de maand april, heeft daar ongetwijfeld aan bijgedragen. Maar ook deze week blijft het druk. Niet alleen de Spanjaarden zelf hebben de pracht van de natuur hier ontdekt – ook steeds meer buitenlanders kunnen het waarderen.
Zo is een bekend Duits automerk deze week hier om hun nieuwste model te filmen en fotograferen. En als zij weer vertrekken, komt er een fotograaf helemaal uit Los Angeles om een (meerdaagse) cursus fotografie te geven. Ik begrijp het helemaal. Het is hier immers prachtig. Een ideale locatie voor de lancering van een nieuwe auto of het maken van de meest prachtige foto’s. Hoewel we – op een enkele prijs opvraag van een cursist – van het laatste nog niet veel mee hebben gekregen, hebben we het op dit moment wel druk met de eerste delegatie. Verspreid over twee dorpen en vier verschillende B&B’s, hebben ze alle betrokkenen twee dagen lang kunnen onderbrengen. Ook het avondeten wordt geregeld. Een van de restaurants in het dorp gaat twee avonden achter elkaar speciaal voor de groep open.
Hoewel ik van tevoren niet precies wist wat ik ervan moest verwachten en wie er precies waar zou verblijven, wordt het direct duidelijk als mijn eerste gasten de drempel overstappen. Drie Spanjaarden en één Duitser. Ze zijn niet alleen heel vriendelijk, maar spreken ook allemaal uitstekend Engels. Perfect. Want mijn Duits is een beetje roestig. Hoewel ik het haardvuur lekker voor ze aan gemaakt heb, is dat wel het laatste waar ze na een lange (warme) dag werken behoefte aan hebben. Terwijl een deel met een koud drankje op de loungebank in de tuin neerploft, draag ik een tafel met stoel naar de kamer van een ander. Er moet immers nog gewerkt worden. Wie de volgende dag hoe laat waar moet zijn, is nog niet voor iedereen duidelijk. “Deze zaken worden vaak pas op het laatste moment besloten”, vertelt één van de gasten mij als ik vraag hoe laat ze de volgende ochtend willen ontbijten. “Denk je dat jullie voor half acht ’s ochtends willen ontbijten?”, vraag ik hem. “Dat lijkt me onwaarschijnlijk.” “Mooi”, knik ik. “Dan staat het ontbijt morgen – op verzoek van de chauffeur van de vrachtwagen – om half acht klaar.”
En dus sta ik de volgende ochtend wat vroeger op dan gebruikelijk. Terwijl ik het licht op de gang aanknip, komt de chauffeur net zijn kamer uitgelopen. Het is precies half acht. “Koffie?” Hij knikt bevestigend. Niet heel veel later, druppelen ook de andere gasten langzaam de ontbijtzaal binnen. Om kwart over acht is de tafel alweer helemaal leeg. Ik werp een blik op de klok. Ik vind het geen enkel probleem om vroeg op te staan als dat betekent dat ik vervolgens ook alweer vroeg kan beginnen met opruimen. Als de kerktoren twaalf uur slaat, ben ik al klaar. Het ontbijt is opgeruimd. De haard is schoongemaakt. De woonkamer, eetkamer en keuken zijn alweer opgeruimd. De kamer van de chauffeur – die vandaag gewisseld zal worden voor een andere chauffeur – is alweer schoongemaakt en ook de kamer van één van de locatiemanagers – die de tweede nacht niet zal blijven slapen – is alweer klaar voor de volgende gasten. Hoewel ik niet verwacht dat er iemand zal gaan zwemmen, heb ik ook het zwembad al schoongemaakt. Dat geeft mij ruim voldoende tijd voor een vroege lunchpauze, een korte siësta en het schrijven van deze blog. Als ik klaar ben, is het vier uur. Dat geeft mij zelfs nog voldoende tijd voor een wijntje in de jacuzzi van mijn ouders. Ik geloof dat ik dat – na de drukte van de afgelopen weken – wel heb verdiend.
De drie zussen Noëlle, Suzanne en Michelle zijn een B&B begonnen in Benialí in de provincie Alicante. Casa La Vall is hun droom en na drie jaar verbouwen is de B&B eindelijk klaar om bezoekers te ontvangen. Lees alles over de avonturen van hoofdzakelijk Michelle die ons op de hoogte houdt van wat er allemaal komt kijken bij een B&B in Spanje.
