INTRO: Colyne en Laurens, een Vlaams koppel met het reisvirus, namen afscheid van hun huis en job om Europa te verkennen. Samen met hun energieke hond Barry ontdekken ze sinds een jaar nieuwe plekken in campervan Grace. Hun avontuur gaat nu al vier maanden door Spanje. Benieuwd naar hun verhalen en uitdagingen? Reis dan hier mee!
We trekken opnieuw de stapschoenen en deze keer doen we dat in het prachtige Valle de Pineta. Niet te verwarren met dat andere Spaanse woord la piñata waarbij het feestvarken geblinddoekt en met stok naar Mexicaanse gewoonte die laatste stuk moet slaan voor wat zoetigheid. Valle de Pineta is een vallei gelegen aan de westkant van het nationaal park Ordesa y Monte Perdido, onder de locals bekend als de groene vallei. We begrijpen meteen waarom. Bovendien is El Parque Ordessa y Monte Perdido één van de meest spectaculaire natuurparken van de ganse streek. Niet minder omdat er tal van majestueuze toppen tot de hemel rijzen waarvan Monte Perdido misschien wel de bekendste is…
De info die we zochten bleek wat schaars en dus leek het ons verstandig om even aan te kloppen bij het gezellig ogende rangerhuisje waar een vriendelijke jongedame ons meteen te woord staat. De dame in kwestie is naast enthousiast dan nog eens iemand die haar job au serieux lijkt te nemen. Bij elke vraag van onze kant, heeft ze meteen een antwoord klaar. De eerste hike die we op de grote kaart voor ons aanwijzen, wordt meteen afgeraden omdat het nu al wat laat is. Laat? Het is nauwelijks negen uur. Maar nadat ze zich wat nader verklaart, snappen we meteen waarom. Het pad bevindt zich grotendeels in de zon en vandaag wordt het opnieuw erg warm, wat het voor mij nu al is. Maar er is hoop én keuze zat. Nog wat veel te grote kaarten worden opengezwaaid en een aantal routes worden aangewezen, hikes met vreemde namen, de één al vreemder dan de ander. De vinger van de vrouw gaat over tal van fijne lijntjes over de ganse kaart dat het al vlug moeilijk wordt om er eentje uit te kiezen. Dus waarom bijvoorbeeld Larri niet? Een populaire route die verwijst naar een waterval en een vallei. Heel even spitst Barry zijn oren wanneer hij de naam hoort, maar omdat niemand met een snoepje staat te zwaaien, gaat hij al snel weer liggen. Nog even rust voor de actie.
We bedanken de dame voor bewezen diensten en complimenteren haar nog met haar kennis.
Onderweg bedenken we dat een job als ranger misschien ook wel nog iets voor ons zou kunnen zijn. Een dag op kantoor, de bossen van de Pyreneeën waar ze misschien wel op hun mooist zijn. Daar kan toch niemand iets op tegen hebben?
Er wordt meteen aan de klim begonnen en al redelijk snel zien we watervallen verschijnen die als een stropdas over de bergflank lijken te hangen. Intussen worden de reserves nu en dan wat aangevuld zodat we zónder hongerklopje straks ook de terugtocht kunnen aanvatten.
Enkele uren later zit de hike er alweer op en het was genieten van een betoverend decor én van elkaar. Op dagen zoals deze beseffen we maar al te goed wat voor een geprivilegieerd leven we leiden. Een geluk dat we in zekere zin toch wel een beetje aan onszelf te danken hebben, want wij hebben er deze keer zelf voor gekozen…
Voor meer foto’s of inspiratie voor een volgende trip naar Spanje, Portugal of elders in Europa, kan je terecht op onze Polarsteps “GRACE ON TOUR I” via onderstaande link.
‘Vlaams koppel op reis door Spanje’ vertelt het verhaal van Colyne en Laurens die samen met hun campervan Grace door Europa reizen. Volg hun avonturen in Spanje via onze SpanjeVerhalen, of lees hun reisverslagen op Polarsteps.
