Wie vrijdag op de luchthavens van El Hierro, Fuerteventura, Lanzarote of La Palma wachtte, merkte weinig van de onrust achter de schermen. Ondanks de staking van de luchtverkeersleiders waren er geen lange rijen of grote vertragingen. De strenge regels voor minimale dienstverlening lijken voorlopig te helpen.
De actie betreft de torens van de vier geprivatiseerde vliegvelden op Lanzarote, Fuerteventura, La Palma en El Hierro. Dit is geen tijdelijk protest, maar een onbepaalde staking. De vakbonden USCA en CCOO zijn in conflict met de werkgever, omdat de werkdruk te hoog is. Mensen moeten vakanties opgeven en diensten worden vaak gewijzigd, wat de luchtveiligheid beïnvloedt.
Het is een vreemde gewaarwording als je de cijfers bekijkt. De overheid heeft bepaald dat de dienstverlening bijna volledig gegarandeerd moet blijven (100%), omdat de Canarische Eilanden sterk afhankelijk zijn van vliegverkeer. Voor de reiziger is dat geruststellend, maar voor de stakers voelt het als schijn. Als bijna iedereen moet werken, waar blijft dan de druk om te onderhandelen?
In de vertrekhallen op de eilanden was de sfeer rustig. De schermen gaven geen annuleringen aan en de meeste vluchten vertrokken op tijd. Voorlopig lijken de vakantiegangers weinig hinder te ondervinden van het conflict, maar de bonden waarschuwen dat de vermoeidheid onder het personeel op de lange termijn alsnog problemen kan veroorzaken.
Wie de komende dagen naar een van de kleinere eilanden vliegt, moet de vluchtstatus in de gaten houden voor de zekerheid. Het personeel heeft het moeilijk, terwijl het bedrijf de kosten laag wil houden. Luchtverkeersleiders moeten deze stap zetten, terwijl de reiziger onwetend zijn koffer op de band legt.
