Het Spaanse luxemerk Loewe viert zijn 180-jarig bestaan met een beperkte collectie die op de doorverkoopmarkt fors in waarde kan stijgen. Verzamelaars en beleggers staan al klaar.

Op 5 juni 2026 bracht Loewe, het luxehuis uit Madrid, een colección cápsula (capsulecollectie) uit ter ere van zijn jubileum. De Britse kunstenaar David Shrigley tekende een nieuwe versie van de leeuw, het symbool dat het merk al sinds de negentiende eeuw draagt. Het dier keert terug op iconische tassen zoals de Puzzle, op truien met intarsia en op T-shirts met de hand geborduurd.

Loewe begon in 1846 als een gezamenlijk leeratelier in Madrid. De naam kwam pas later, van de Duitse handelaar die het woord voor leeuw inbracht. Dat verhaal vormt nu de rode draad van de jubileumcollectie, die samenvalt met een wissel aan de top: ontwerpers Jack McCollough en Lazaro Hernández toonden dit jaar hun eerste werk als creatief directeuren. Loewe is een van de tien bekendste Spaanse kledingmerken en hoort sinds 1996 bij de Franse groep LVMH.

Waarom zien beleggers mode ineens als investering?

Volgens het Spaanse zakenmedium Merca2, dat het nieuws bracht via journaliste Sofía Madrid, draait het bij deze collectie om meer dan stijl alleen. Het idee erachter kennen beleggers in alternatieve beleggingen goed: maak iets schaars, hang er een sterk verhaal omheen en de vraag schiet vanaf dag één omhoog. Een ronde verjaardag, een gevierde kunstenaar en een bewust kleine oplage vormen samen het recept.

Het medium wijst op cijfers van doorverkoopplatforms zoals StockX en Vestiaire Collective. Eerdere beperkte oplages van Loewe, waaronder de samenwerkingen met Studio Ghibli, leverden in het jaar na de lancering gemiddeld zo’n 110 procent meer op dan de oorspronkelijke winkelprijs. De mercado secundario (tweedehandsmarkt) bepaalt zo de echte waarde, niet de prijs in de winkel.

Dat past in een bredere beweging. In Spanje groeit de tweedehands mode langzaam, al loopt het land nog flink achter op Nederland en Duitsland. Voor exclusieve stukken werkt de markt precies andersom: hoe minder er rondgaan, hoe meer mensen ervoor over hebben.

Hoeveel kan zo’n tas opbrengen?

Een vergelijking maakt het concreet. De luxetassenindex van vastgoedadviseur Knight Frank noteerde de afgelopen tien jaar een gemiddeld rendement van rond de 7 procent per jaar, op sommige momenten meer dan de Amerikaanse beurs na inflatie. Genummerde stukken met een artistiek randje gedragen zich daarbij als kleine kunstoplages: de vraag overtreft het aanbod, dat per definitie niet terugkomt.

Is het ook iets voor de gewone koper?

Voor wie geen verzamelaar is, geldt vooral geduld. De duurste tassen blijven onbereikbaar, maar de kleinere stukken uit de collectie liggen lager geprijsd. Wie vandaag koopt en binnen enkele weken winst hoopt te maken, komt bedrogen uit. De waarde stijgt pas zodra Loewe het jubileumjaar afsluit en het aanbod op de doorverkoopmarkt opdroogt. De volgende graadmeter is de najaarscollectie van het nieuwe ontwerpersduo in september.

Wat betekent dit voor Nederlanders en Belgen?

Wie deze zomer in Madrid is, vindt de Loewe-winkel aan de chique Calle de Serrano, op loopafstand van het Museo del Prado. Reken niet op korting: terwijl heel Spanje straks in de ban is van de zomerse rebajas (uitverkoop), houden topmerken hun prijzen overeind. Een blik op kortingen en je rechten als consument helpt vooral bij de gewone winkelstraten, niet bij de luxehuizen.

Toch profiteert Spanje volop van de koopkrachtige bezoeker. Het Spaanse toerisme sloot 2025 af met een recordwaarde, waarbij juist de luxe-uitgaven hard meegroeiden. Een limited-edition tas van een Madrileens huis is voor menig vakantieganger dan ook een tastbaar souvenir met, als de cijfers kloppen, een prijskaartje dat na verloop van tijd hoger uitvalt dan bij aankoop.