Elke week nemen Pascal uit Nederland en Emma uit Spanje de lezers mee op hun avonturen als aankoopmakelaars en consultants van NoordSpanje in Noordwest-Spanje. In tegenstelling tot de meeste makelaars die zich richten op de populaire gebieden aan de Middellandse Zee, hebben Pascal en Emma van Noordspanje gekozen voor Asturië en León, plekken die voor veel Nederlanders en Belgen nog onbekend zijn.

“Zullen we bij bar Tetuán afspreken om 10 uur?” Meestal spreek ik vlak voor de bezichtiging af met klanten om nader kennis te maken en de bezichtiging samen door te nemen. Maar openingstijden, laat staan alle barretjes, zijn geregeld niet goed online te vinden. Dat klinkt voor veel Nederlanders bijna onvoorstelbaar, zeker in een tijd waarin je denkt dat Google alles weet en elke onderneming een website, Instagram-pagina of actuele openingstijden heeft. In Noord-Spanje werkt dat vaak toch net even anders.

Vorige week schreef ik al over dorpsfeesten die nergens online aangekondigd staan, behalve misschien op een vergeeld A4’tje bij de bakker of een handgeschreven briefje aan het gemeentehuis. Maar dat is slechts een klein voorbeeld van hoe het leven in Asturië en León nog grotendeels offline functioneert. Juist dat maakt deze regio voor veel mensen zo charmant, maar tegelijkertijd ook verrassend ingewikkeld voor buitenlanders die gewend zijn alles vooraf digitaal te regelen. Hier ontdek je al snel dat de werkelijkheid niet altijd overeenkomt met wat je online vindt.

Bar Tetuan is daar een perfect voorbeeld van. Een eenvoudige buurtbar waar ik regelmatig afspreek met klanten omdat de koffie goed is, de eigenaar iedereen kent en je er meestal makkelijk kunt parkeren. Toch staat de bar nauwelijks online vermeld. Geen actuele foto’s, geen openingstijden en zeker geen reserveringssysteem. Als je puur op internet afgaat, zou je bijna denken dat de zaak gesloten is. Ondertussen zit het er iedere ochtend vol met pensionados, vrachtwagenchauffeurs en dorpsbewoners die precies weten wanneer de tortilla uit de pan komt.

Dat offline karakter zie je overal terug wanneer je huizen zoekt in Noord-Spanje. Regelmatig krijg ik berichten van mensen die urenlang op Idealista of andere woningsites hebben gezocht en concluderen dat er “weinig aanbod” is. Vervolgens rijd ik met ze door een dorp waar drie huizen te koop staan met handgeschilderde borden aan het balkon, zonder enige online advertentie. Soms woont de eigenaar inmiddels in Bilbao of Barcelona en verkoopt een neef het huis namens de familie. Geen makelaar, geen website en geen professionele foto’s. Gewoon een telefoonnummer op een bordje dat half verscholen hangt achter een druivenstruik.

Voor buitenlandse kopers voelt dat soms onwerkelijk. Zij bereiden zich uitgebreid voor, maken spreadsheets, vergelijken huizen online en verwachten dat het internet een compleet overzicht geeft van de markt. In Asturië en León is dat simpelweg niet zo. Een groot deel van het aanbod beweegt zich via via, via dorpscontacten, via de lokale bar of via iemand die “wel iemand kent die misschien wil verkopen”. Dat klinkt ouderwets, maar het is nog altijd dagelijkse praktijk.

Laatst had ik een stel dat tijdens hun oriëntatiereis koste wat kost een bepaald restaurant wilde bezoeken omdat het online zulke geweldige recensies had. Toen we aankwamen bleek het gesloten. Niet tijdelijk, maar “vandaag gewoon dicht”. Waarom? Omdat de eigenaar naar een verjaardag van zijn zus was. Geen melding online, geen update op Google en geen excuses. Morgen misschien weer open. Of overmorgen. Dat is hier geen uitzondering, dat is hier leven.

Die mentaliteit zie je ook terug bij officiële instanties. In Nederland verwacht je dat gemeentelijke informatie volledig online beschikbaar is. In Noord-Spanje moet je soms nog gewoon ergens binnenlopen om antwoord te krijgen. Openingstijden veranderen zonder aankondiging, documenten blijken ineens op een andere plek te liggen en de beste informatie krijg je vaak van iemand achter een bureau die toevallig zin heeft om je echt te helpen. Dat vraagt geduld, flexibiliteit en vooral acceptatie dat niet alles controleerbaar is.

Ik hoor ook regelmatig van klanten dat ze vooraf dachten dat er “weinig te doen” was in een bepaald gebied, simpelweg omdat ze online bijna niets konden vinden. Geen uitgebreide agenda’s, geen hippe websites en soms nauwelijks recensies van restaurants of activiteiten. Totdat ze hier daadwerkelijk rondrijden en ontdekken dat het dorp ieder weekend ergens een markt, wandeltocht, barbecue of klein feest organiseert. Veel activiteiten worden hier nog aangekondigd via posters, via WhatsApp-groepen of gewoon mondeling in de bar. Het leven speelt zich niet af op internet, maar op straat en op het dorpsplein. Daardoor lijkt een regio online soms stil en leeg, terwijl er in werkelijkheid juist een levendige gemeenschap achter schuilgaat.

Als aankoopmakelaar merk ik daarom dat mijn werk vaak verder gaat dan alleen huizen bezichtigen. Ik help klanten eigenlijk om de regio te leren lezen. Om te begrijpen dat niet alles digitaal georganiseerd is en dat juist daar de charme zit. Wie alleen vertrouwt op internet, mist hier een groot deel van de werkelijkheid. De mooiste plekken, de beste contacten en soms zelfs de interessantste huizen verschijnen nooit online.

En dus spreek ik volgende week waarschijnlijk weer ergens af bij een bar die online amper bestaat. Misschien is hij open, misschien ook niet. Maar meestal komt het uiteindelijk toch goed. Dat is misschien wel de belangrijkste les van wonen in Asturië en León: niet alles hoeft zichtbaar, gepland of digitaal te zijn om waardevol te zijn.

Volgende keer meer! ¡Hasta la próxima!

Pascal en Emma zijn gepassioneerde aankoopmakelaars en consultants in het onvergetelijke Noord-Spanje, een verborgen parel voor veel Nederlanders en Belgen. Met hun bedrijf noordspanje.nl willen ze dromers en avonturiers begeleiden in hun zoektocht naar het echte Spanje, en hen helpen bij het realiseren van hun droomwoning, waar ze samen nieuwe herinneringen kunnen creëren.