Stel je voor: de straten van Catalonië veranderen op 23 april in een zee van bloemen en boeken. Overal waar je kijkt, zie je mensen met een stralende lach en een rode roos of een vers exemplaar van een nieuwe roman in hun handen. Het is Sant Jordi, een dag die officieel geen vrije dag is, maar wel de meest geliefde traditie van de regio. Mannen verrassen hun geliefde met een roos, en in ruil daarvoor krijgen ze vaak een prachtig boek cadeau. Het is een schitterend gezicht dat de hele streek in beweging brengt.
Wist je dat boekwinkels op deze ene dag vaak wel 5 procent van hun totale jaaromzet draaien? Dat is echt bizar als je erover nadenkt. In heel Spanje verkopen ze eigenlijk alleen met Kerstmis en tijdens de grote boekenbeurs in Madrid nóg meer boeken. En die bloemen? De klassieke rode roos is nog steeds de onbetwiste koning; ruim 85 procent van de mensen kiest voor rood. Een klein clubje gaat voor geel, en de rest experimenteert met alles van blauw tot paars of zelfs vrolijke regenboogkleuren. Het fleurt de boel enorm op.
Vroeger was dit echt een onderonsje voor verliefde stelletjes, maar die tijd ligt ver achter ons. Tegenwoordig is het een feest voor iedereen. Je ziet oma’s die een boek krijgen van hun kleinkinderen, collega’s die elkaar een roos geven op kantoor en klasgenoten die elkaar verrassen met kleine cadeautjes. Vooral in steden als Barcelona, Girona, Lleida en Tarragona hangt er een fantastische sfeer. De bekende Ramblas of soortgelijke wandelpromenades staan vol met kraampjes en je struikelt er bijna over de mensen die op zoek zijn naar dat ene speciale boek of die perfecte bloem.
Waarom de Catalanen dit eigenlijk vieren? Nou, bij de boeken is de reden vrij simpel. We herdenken op 23 april grootheden zoals William Shakespeare en Miguel de Cervantes. Omdat zij rond deze datum hun laatste hoofdstukken schreven, riep UNESCO deze dag uit tot de ‘Dag van het Boek‘. Maar die roos? Dat verhaal is een stuk magischer. Het brengt ons terug naar ridders, prinsessen en een behoorlijk gevaarlijke draak.
Natuurlijk zit er tegenwoordig een flinke commerciële kant aan het verhaal. Het is immers de drukste dag van het jaar voor de boekhandel. Wat ik trouwens echt opmerkelijk vind: bijna geen van die miljoenen rozen komt uit Catalonië zelf. Een klein deel, zo’n 10 procent, komt uit onze eigen Nederlandse kassen, maar het overgrote deel vliegt helemaal over vanuit Ecuador en Colombia. Je ziet namen voorbij komen als ‘Freedom’ of ‘Red France’. Best een wereldreis voor een bloem, vind je niet?
De legende achter het feest leest als een spannend sprookje. Er was ooit een monster dat de bewoners van het dorpje Montblanc de stuipen op het lijf joeg. Om het beest rustig te houden, voerden ze hem elke dag twee schapen. Maar op een dag waren de schapen op. De koning zag geen andere uitweg dan het offeren van de kinderen uit het dorp. Op een dag wees het lot de prinses aan. De koning was ontroostbaar, maar het volk pikte een voorkeursbehandeling niet en dreigde zelfs zijn paleis af te branden.
Terwijl de prinses doodsbang op weg was naar het meer, verscheen daar opeens een ridder op een wit paard. Dit was Sant Jordi. Zonder ook maar een seconde te twijfelen, trok hij ten strijde. Hij verwondde de draak en sleepte hem mee naar de stad om de inwoners te laten zien dat het monster verslagen was. Uiteindelijk doodde hij de draak met zijn lans. En nu komt het mooiste deel: op de plek waar het drakenbloed de grond raakte, groeide direct een struik met de mooiste rode rozen die je ooit hebt gezien. Hij plukte de allermooiste en gaf die aan de prinses. Zo ontstond een traditie die eeuwen later nog steeds harten verovert. 🌹📚
