INTRO: Colyne en Laurens, een Vlaams koppel, namen afscheid van hun huis en werk om Europa te verkennen. Samen met hun hond Barry reizen ze al een jaar in campervan Grace. Nu zijn ze vier maanden in Spanje. Benieuwd naar hun verhalen en uitdagingen? Reis dan hier mee!

Als ik het goed voor heb, heet Tarifa ons intussen voor de vierde keer welkom. De charmante, zuidelijke stad met zijn typerend witte laagbouw, zijn zeer smalle steegjes, de talloze, leuke winkeltjes, gezellige coffeeshops en trendy restaurantjes met een uiterst gevarieerde keuken. Het is dan ook met een reden waarom we hier graag vertoeven op nauwelijks een uurtje van onze deur. Maar dit keer gaat het niet om al het voorgaande, wel vooral om het wandelen, even terug op stap in de natuur. Echter de wind staat hard, snoeihard net zoals surfers in Tarifa dit graag hebben. Wij, zijn wat minder fan en Colyne al helemaal niet. Haar haren gaan er zowaar letterlijk als figuurlijk van rechtop staan. Dankzij onze belevenis in het Noorse Vaeroy waar onze zware Grace eventjes wat centimeters van de grond werd getild door een krachtige windstoot die haar op haar flank flink te pakken had. Net daarom zitten we ook nu niet bepaald te wachten op een herhaling, ook niet in Spanje.

Het is nog maar goed vier uur ’s namiddags en nog veel te vroeg om in de camper te zitten luisteren hoe de fluitende wind ons rond de oren blaast. Dus trekken we maar onze schoenen aan en wandelen we even tot aan de kustlijn. Op de Calle Coronel Francisco Valdés draaien we links af waar iets verderop een groot monument staat ter ere van een andere held, Generaal Francisco de Copons. Een dapper mannetje naar ‘t schijnt, want hij en zijn Spaans-Britse troepen hielden stand tegen het Franse leger dat Tarifa wou bezetten.

Enkele honderden meters verder bereiken we reeds de kustrand en zien we links van ons een wit ruïnekerkje liggen dat iets boven de waterrand uitsteekt. Daar moeten we heen. Het is nauwelijks een kwartiertje stappen en ‘t blijkt meteen ook onze eindbestemming te zijn. De wind aan zee staat té hard zodat we unaniem besluiten om niet op het smalle kustpad tegen de flank van een heuvel verder te gaan. Het risico om als pionnetjes vanop een schaakbord te worden weggeveegd, lijkt ons redelijk reëel. We kunnen maar beter wat beschutting zoeken in de straatjes van de oude stadskern en daar intussen genieten van een drankje, een pre-aperitiefje zeg maar.

Terug in de camper en na het avonddiner kruipen we na een aflevering ‘Ik vertrek’ met de kippen op stok om te luisteren hoe de wind ons langzaam maar zeker met rust begint te laten.

De volgende morgen is het windstil en rijden we naar de start van de feitelijke wandeling waarvoor we gekomen zijn. Deze keer gaan we op zoek naar Buddha. Later blijkt dat het niet om één exemplaar gaat, maar om meerdere, in alle kleuren en vormen.

Het kwik reikt reeds tot twintig graden, meer dan ideaal om die wandelschoenen aan te trekken. Al gauw gaat de tocht over wat middelmatige heuvels op en neer, tussen pijn- en eucalyptusbomen en langs heel wat windmolens. Die reusachtige, witte dingen moeten gisteren overuren hebben gedraaid. De wandeling bij een lentezon doet ons allen zichtbaar deugd, alhoewel het klimmen ons toch wel verrassend iets minder vlot afgaat dan we gewoon zijn. Enkel kwestie om het ritme terug te pakken te krijgen, meer ook niet …

Voor meer foto’s of inspiratie voor een volgende trip naar Spanje, Portugal of elders in Europa, kan je terecht op onze Polarsteps “GRACE ON TOUR I” via onderstaande link.

‘Vlaams koppel op reis door Spanje’ vertelt het verhaal van Colyne en Laurens die samen met hun campervan Grace door Europa reizen. Volg hun avonturen in Spanje via onze SpanjeVerhalen, of lees hun reisverslagen op Polarsteps.