Elke week nemen Pascal uit Nederland en Emma uit Spanje de lezers mee op hun avonturen als aankoopmakelaars en consultants van NoordSpanje in Noordwest-Spanje. In tegenstelling tot de meeste makelaars die zich richten op de populaire gebieden aan de Middellandse Zee, hebben Pascal en Emma van Noordspanje gekozen voor Asturië en León, plekken die voor veel Nederlanders en Belgen nog onbekend zijn.

“Heb je iets langs de Camino?” Het liefst een oud stenen huis, een kleine herberg, een boerderij met een patio of een pand waar ooit pelgrims hebben overnacht. Soms heel concreet, soms nog volledig in droomfase. Geregeld krijg ik een aanvraag of ik iets weet langs de Camino de Santiago, de Frances of de Norte bijvoorbeeld.

Ik begrijp dat wel. De Camino heeft iets magisch. Zelfs mensen die nog nooit een wandelschoen hebben aangetrokken, beginnen spontaan te fantaseren over een leven langs die eeuwenoude route. Misschien komt het doordat de Camino niet alleen een wandelpad is, maar ook een soort levensfilm waarin iedereen zichzelf even opnieuw lijkt uit te vinden. En als je in Noord-Spanje woont, word je vanzelf een beetje besmet met dat gevoel.

Tot voor kort keek ik daar vooral naar vanuit mijn werk. Verhalen van Nederlanders en Belgen die hun leven wilden omgooien. Vaak ging het om panden waar veel werk aan zat. Oude herbergen met lekkende daken, boerderijen met meer charme dan comfort en dorpen waar de tijd ergens rond 1974 stil lijkt te hebben gestaan. Maar juist dat vinden mensen aantrekkelijk. Een strak appartement aan de kust roept zelden romantische dromen op; een verweerde herberg langs de Camino blijkbaar wel.

Wouter, een vriend van me, overtuigde me dat ik ook maar eens de Camino moest lopen. En deze week was het zover, niet wekenlang met een schelp aan mijn tas en spirituele inzichten bij elke heuvel, maar gewoon een etappe. Schoenen aan, rugzak om en gaan. Ik dacht eerlijk gezegd dat ik het vooral interessant zou vinden vanuit vastgoedperspectief. Kijken welke dorpen levendig zijn, waar kansen liggen en welke herbergen slim zijn opgezet. Maar er gebeurde iets anders.

Na 50 keer met “buen Camino” begroet te worden kijk je ineens niet meer naar vierkante meters, vergunningen of funderingen. Je kijkt naar de bergen rechts van je, naar een oude man die zijn stoeltje buiten zet en naar pelgrims die zonder elkaar te kennen toch gesprekken beginnen alsof ze oude vrienden zijn. Het tempo ligt lager en daardoor zie je meer.

Onderweg begon ik ook beter te begrijpen waarom zoveel mensen verliefd worden op huizen langs deze route. Die panden draaien niet alleen om stenen muren of toeristische potentie. Ze maken onderdeel uit van een verhaal dat al honderden jaren doorgaat. Pelgrims komen en gaan, nationaliteiten wisselen, maar de route blijft hetzelfde. Dat geeft een bijzonder gevoel van continuïteit. Zelfs een eenvoudige herberg met zes kamers krijgt daardoor automatisch karakter.

Ik snap ik nu beter waarom mensen die stap willen zetten. Er zit iets moois in het idee dat je een plek creëert waar reizigers even kunnen uitrusten. Een tussenstop in iemands avontuur. En eerlijk gezegd: veel van die oude panden hebben ook gewoon potentie. Zeker als de prijs een beetje klopt, kun je soms iets bijzonders vinden. Geen kant-en-klaar succesverhaal, maar wel een plek met ziel.

Sinds ik die etappe heb gelopen, kijk ik anders naar de aanvragen die binnenkomen. Voorheen dacht ik vaak praktisch: hoeveel kamers, hoeveel renovatie, hoeveel vergunningen. Nu vraag ik me ook af of iemand echt bij die plek past. Want wonen of werken langs de Camino is meer dan vastgoed kopen. Je kiest ook voor een bepaalde manier van leven. Rustiger, socialer en soms een beetje chaotisch. Maar wel met heel veel verhalen.

En verhalen genoeg deze week. Want tussen alle bezichtigingen door had ik ook nog een gezellige afspraak met met Marjan van Espanje.nl. Marjan had een super tentje gevonden waar we heerlijk geluncht hebben. Bleek onderdeel van een tappas-tour genaamd “Concurso de Pinchos” (Echt een aanrader: cocinadecarbon.es). Leuke gesprekken, mooie gerechten en weer zo’n typisch Spaans moment waarop je denkt: ja, daarom woon je hier. Asturië en León blijven verrassen; of je nu een huis zoekt, een herberg droomt of gewoon alleen een etappe van de Camino loopt.

Volgende keer meer! ¡Hasta la próxima!

Pascal en Emma zijn gepassioneerde aankoopmakelaars en consultants in het onvergetelijke Noord-Spanje, een verborgen parel voor veel Nederlanders en Belgen. Met hun bedrijf noordspanje.nl willen ze dromers en avonturiers begeleiden in hun zoektocht naar het echte Spanje, en hen helpen bij het realiseren van hun droomwoning, waar ze samen nieuwe herinneringen kunnen creëren.