Spaanse dierenartsen eisen één landelijke regel voor rabiësvaccinatie. Aanleiding is een rabiësgeval bij een hond uit Marokko die door Spanje reisde.

De Organización Colegial Veterinaria (Spaanse veterinaire beroepsorganisatie), kortweg de OCV, vraagt om een uniform vaccinatiebeleid tegen rabiës in heel Spanje. Dat meldt het Spaanse vakmedium ConSalud. De oproep volgt op een internationale melding van een rabiësgeval bij een hond die illegaal vanuit Marokko binnenkwam en Spaans grondgebied passeerde voordat het dier in Italië belandde. Rabiës, bij ons bekend als hondsdolheid, is vrijwel altijd dodelijk zodra de eerste ziekteverschijnselen optreden.

Waarom verschilt de aanpak per regio?

In Spanje bepaalt elke comunidad autónoma (autonome regio) zelf hoe streng de regels zijn. In de ene regio is de prik jaarlijks verplicht, in de andere niet of alleen voor honden die als gevaarlijk gelden. Dat zorgt voor flinke verschillen in bescherming. Eerder bleek al dat er een hoog risico op een uitbraak bestaat door de lage vaccinatiegraad, vooral in regio’s als Catalonië. De OCV pleit nu voor één gemeenschappelijk kader op basis van wetenschappelijke criteria.

Wat merken Nederlanders en Belgen hiervan?

Voor wie met de hond, kat of fret naar Spanje reist, verandert er voorlopig niets. Binnen de EU blijven de eisen gelijk: een microchip, een geldig Europees dierenpaspoort en een rabiësvaccinatie die minstens 21 dagen voor vertrek is gezet. Recente berichten over een verplichte dure bloedtest klopten niet; die strengere eisen gelden alleen voor dieren van buiten de EU. Wel verstandig om tijdens de vakantie in Spanje met de hond contact met zwerfdieren te vermijden en de vaccinaties op orde te houden.

Hoe wil de sector dit oplossen?

De dierenartsen willen eerst een helder beeld: hoeveel dieren zijn echt ingeënt, en hoelang biedt het vaccin bescherming? Die cijfers ontbreken nu grotendeels. Samen met wetenschappelijke instellingen werkt de OCV aan een technische analyse, zodat toekomstig beleid op harde data rust. Het draait om voldoende vaccinatiegraad en groepsimmuniteit. Spanje onderhoudt bovendien drukke contacten met Noord-Afrika, waar rabiës nog endemisch is, en dat verhoogt de noodzaak van toezicht en samenwerking tussen overheden.