De C-1412b in Lleida slingert over 26 kilometer en 24 bochten door de Pyreneeën. De weg passeert de Coll de Comiols en biedt zowel weidse vergezichten als oorlogsgeschiedenis.

Wie aan legendarische autoroutes denkt, komt al snel uit bij de Carretera Austral in Chili of de Route 66 in de Verenigde Staten. Toch hoef je voor zo’n ervaring niet de halve wereld over. In het binnenland van Catalonië ligt een vrijwel onbekende route die alle ingrediënten van de midden en hoge bergen samenbrengt: groene valleien, dichte bossen en de scherpe toppen van de voor-Pyreneeën.

Het gaat om de C-1412b, een weg die de vlakte van de Noguera verbindt met het bekken van de Pallars Jussà. Onderweg kruis je twee comarca’s (districten) in de provincie Lleida, met als hoogtepunt de bergpas Coll de Comiols op 1.101 meter hoogte. Het Catalaanse nieuwsmedium Crónica Global rekent deze route tot de best bewaarde geheimen van het Catalaanse wegennet.

Hoeveel bochten telt de route eigenlijk?

De weg meet precies 26 kilometer en kent in totaal 24 bochten. Dat klinkt misschien als veel, maar in vergelijking met andere Spaanse bergwegen valt het reuze mee. Wie graag tellen wil: de befaamde Pyreneeënroute over de N-260 telt er flink meer.

Het echte verschil zit hem niet in de bochten, maar in de uitzichten. Graanvelden, dennenbossen, ruige bergketens en natuurlijke miradores (uitkijkpunten) bepalen het beeld langs de hele route. Bij de Coll de Comiols maak je de overgang mee van de landbouwvlakte naar het voor-Pyreneese reliëf.

Wat zie je onderweg?

Naarmate je hoger komt, verandert de begroeiing zichtbaar. De steeneiken en pijnbomen maken plaats voor het kale gesteente van de binnen-Pyreneeën. Je hoeft daarvoor niet eens uit te stappen, want vanaf de weg zelf heb je al vrij zicht op het landschap.

Toch loont stoppen de moeite. Langs de route liggen apartaderos (uitwijkstroken) en uitkijkpunten waar je veilig kunt parkeren om foto’s te maken van de ravijnen en bergruggen. Net als bij andere spectaculaire bergwegen in de Pyreneeën is het advies simpel: neem de tijd en geniet.

Waarom liggen er bunkers langs de weg?

Het verrassende aan deze route is haar geschiedenis. Vlak bij het dorp Figuerola d’Orcau kruist de weg oude frontlinies uit de Spaanse Burgeroorlog. Hier staan nog betonnen bunkers die herinneren aan de gevechten van 1938.

Iets verderop ligt de Mirador de Roca Roja, een versterkte plek met bunkers die direct in de rotsen zijn uitgehakt. Ze dienden destijds om de toegang tot het dal militair te bewaken. Vlakbij vind je de Mirador de los Repetidores, een hooggelegen punt met 360 graden zicht over het Montsec-massief en de kalkplooien van de Conca Dellà.

Waar eindigt de tocht?

Tegen het einde van de klim doemt het silhouet van de Serra de Boumort op, die de noordelijke horizon afsluit. Het absolute hoogtepunt ligt op de pas zelf, waar zich plotseling de Conca de Tremp en de hele bergketen van de Pyreneeën voor je openvouwen.

Voor Nederlandse en Belgische reizigers die met de auto of camper door Spanje trekken, is dit een mooie tussenstop, weg van de drukke kustroutes. Het ligt op ongeveer twee uur rijden van Barcelona. Wie nog meer verborgen plekken zoekt, vindt in de buurt bijzondere dorpjes in de provincie Lleida en in de rest van het land genoeg afgelegen dorpen die om een avontuur vragen.

Of deze C-1412b nu echt tot de mooiste wegen ter wereld behoort, blijft natuurlijk een kwestie van smaak. Net zoals de discussie over de mooiste route van Spanje zelden tot een eensluidend antwoord leidt. Maar dat deze weg in een paar kilometer landschap, kleur en geschiedenis combineert, daar valt weinig op af te dingen.