Net zoals veel andere Europese landen heeft Spanje dringend vrachtwagenchauffeurs nodig. Oudere chauffeurs gaan met pensioen en jongeren willen niet meer achter het stuur kruipen. Daarom richt Spanje zijn pijlen op het buitenland. De transportsector wil samen met de regering ruim 20.000 vrachtwagenchauffeurs uit andere landen halen, zoals Marokko of Latijns-Amerikaanse landen, die vaak beter verdienen in Spanje dan in eigen land.

Spanje komt vrachtwagenchauffeurs tekort. Hard ook. Volgens de sector kunnen er in 2026 ruim twintigduizend chauffeurs ontbreken, terwijl supermarkten, havens en distributiecentra blijven draaien op een logistiek systeem dat nu al piept en kraakt. De Spaanse regering wil daarom buitenlandse rijbewijzen sneller erkennen.

Op de industriegebieden rond Madrid, Barcelona en Valencia is het probleem elke ochtend duidelijk. Vrachtwagens staan langer stil, leveringen worden vertraagd en transportbedrijven concurreren om dezelfde chauffeurs. Jongere werknemers haken vaak af vanwege lange dagen, slaaptijden langs snelwegen en weken weg van huis.

De Spaanse transportsector roept al jaren dat de situatie uit de hand loopt. Volgens berichtgeving in Xataka Mobility werkt de centrale overheid daarom aan een systeem waarmee buitenlandse vrachtwagenchauffeurs hun rijbewijs eenvoudiger kunnen omzetten naar een Spaans exemplaar. Vooral chauffeurs uit Latijns-Amerika worden gezien als directe oplossing, mede door de gedeelde taal.

Dat klinkt simpel, maar in Spanje loopt zoiets vaak vast in papierwerk. Buitenlandse chauffeurs wachten nu soms maanden op goedkeuring van documenten, medische keuringen en beroepscertificaten. Transportbedrijven zeggen dat daardoor duizenden potentiële werknemers afhaken nog vóór ze aan de slag kunnen. Zeker in regio’s met veel logistieke activiteit, zoals Catalonië en Andalusië, neemt de druk toe.

Het tekort heeft meerdere oorzaken. De gemiddelde Spaanse vrachtwagenchauffeur is inmiddels ouder dan vijftig jaar en weinig jongeren kiezen nog voor het vak. Een vrachtwagenrijbewijs halen kost bovendien duizenden euro’s. In Nederland en België speelt exact hetzelfde probleem, al wordt daar al langer gewerkt met buitenlandse chauffeurs uit Oost-Europa. Spanje liep daarin achter.

Intussen groeit de vraag naar transport juist verder. Online winkelen, toerisme en de export van groenten, fruit en industriële producten zorgen dagelijks voor extra verkeer op Spaanse wegen. In havensteden als Algeciras en Barcelona merken bedrijven dat vertragingen direct geld kosten. Sommige ondernemingen bieden inmiddels hogere salarissen, bonussen en flexibelere routes aan om chauffeurs te behouden.

Toch ligt het onderwerp gevoelig. Spaanse vakbonden vrezen dat bedrijven goedkope buitenlandse arbeidskrachten inzetten om lonen laag te houden. Dat debat zie je vaker in Zuid-Europa, waar arbeidsvoorwaarden traditioneel zwakker zijn dan in Noord-Europese landen. Tegelijk erkennen veel ondernemers dat zonder buitenlandse chauffeurs delen van de bevoorrading simpelweg stilvallen.

De vraag is nu of de Spaanse overheid er samen met de transportsector in slaagt om het gat te vullen. Voordeel is dat chauffeurs uit Spaanstalige landen, ondanks de lagere lonen dan andere EU-landen, toch zullen kiezen voor Spanje als werkland. Het succes is, zoals zo vaak, de bureaucratie. Als deze vereenvoudigd wordt, zullen de duidende vrachtwagenchauffeurs sneller kunnen werken, waardoor de logistiek verbeterd wordt, iets wat iedereen in Spanje zal merken.