Van een brutoloon van 100.000 euro houd je in Spanje 64.200 euro netto over. Dat is meer dan in Nederland en fors meer dan in België, het zwaarst belaste land van Europa.

Hoeveel van je salaris uiteindelijk op je rekening belandt, hangt sterk af van het land waar je woont. Binnen Europa lopen die verschillen op tot tienduizenden euro’s per jaar. Voor iemand die overweegt naar Spanje te emigreren of er al woont, is dat geen detail, maar een serieuze factor in de portemonnee.

De cijfers komen uit een analyse van het Europese nieuwsmedium Euronews Business, dat 31 Europese landen naast elkaar legde. De berekening gaat uit van de belastingtarieven van 2025 en geldt voor een alleenstaande zonder kinderen met een brutojaarsalaris van een ton. Wie kinderen heeft, een partner met of zonder inkomen, of aftrekposten benut, kan op een ander bedrag uitkomen.

Waar in Europa houd je het meeste over?

Bulgarije spant de kroon. Daar blijft van die ton maar liefst 86.930 euro over, het hoogste nettobedrag van alle onderzochte landen. Estland (74.400 euro) en Tsjechië (72.800 euro) volgen op afstand. Aan de andere kant van de schaal staat België, waar je met 50.750 euro het minste overhoudt van alle 31 landen. Ook Denemarken (51.500 euro), Zweden (52.000 euro) en Oostenrijk (54.200 euro) drukken zwaar op het nettoloon.

Nederland zit in de middenmoot met 60.500 euro netto. Belgen leveren dus aanzienlijk meer in dan hun noorderburen, een gegeven dat al jaren tot discussie leidt over de hoge lasten op arbeid in dat land.

Hoe scoort Spanje vergeleken met de buurlanden?

Binnen de vijf grootste economieën van Europa doet Spanje het verrassend goed. Het Verenigd Koninkrijk biedt met 69.900 euro netto de gunstigste uitkomst, maar Spanje volgt met 64.200 euro op de tweede plaats. Daarmee laat het land zowel Frankrijk (63.000 euro) als Duitsland (57.900 euro) en Italië (56.700 euro) achter zich.

Voor een Nederlander betekent dit dat een vergelijkbaar salaris in Spanje netto meer oplevert dan thuis. Het beeld dat de Spaanse fiscus de helft van je loon afpakt, blijkt dan ook hardnekkiger dan terecht. Wie wil weten of de Spaanse inkomstenbelasting echt zo hoog is, ontdekt dat de werkelijkheid genuanceerder ligt dan de mythe.

Helft van de Spanjaarden verdient minder dan 25.000 euro per jaar

Waarom houd je in Oost-Europa zo veel meer over?

Er zit een duidelijk regionaal patroon in de cijfers. Oost-Europese landen hanteren vaak een vlaktaks en lagere sociale premies, waardoor werknemers meer overhouden. West- en Noord-Europa, met landen als Nederland, Duitsland en Frankrijk, werkt juist met progressieve stelsels: hoe meer je verdient, hoe hoger het percentage dat je afdraagt.

Spanje kent ook een progressieve IRPF (inkomstenbelasting), de Impuesto sobre la Renta de las Personas Físicas. Het basistarief begint bij 19 procent, en boven de 300.000 euro loopt het op tot 47 procent. Toch valt de totale druk lager uit dan in veel buurlanden, mede door de opbouw van de schijven en de aftrekposten. De precieze regels voor belastingen voor buitenlanders in Spanje verschillen bovendien naargelang je officieel inwoner bent of niet.

Wat betekent dit voor Nederlanders en Belgen in Spanje?

Wie zich officieel in Spanje vestigt, betaalt daar belasting over het wereldwijde inkomen. Dat raakt niet alleen je salaris, maar ook je vermogen. De verschillen tussen Nederland en Spanje op dat vlak zijn groot: zo werkt Spanje met werkelijke rendementen in plaats van het Nederlandse box 3-systeem. In ons overzicht over vermogen en box 3 in Spanje staat hoe dat precies uitpakt.

Een belangrijk gegeven: in Spanje bepalen de regio’s een deel van de tarieven zelf. Madrid en Andalusië belasten licht, terwijl Catalonië en de Balearen juist stevig heffen. Dat verklaart waarom steeds meer mensen overwegen te verhuizen binnen Spanje om minder belasting te betalen. Voor gepensioneerden komt daar nog een aandachtspunt bij, want het nieuwe belastingverdrag tussen Nederland en Spanje kan de heffing op pensioenen flink veranderen.

Een hoog nettoloon op papier zegt dus niet alles. Pas wie de regio, de aftrekposten en het verdrag met het thuisland meeweegt, weet wat er werkelijk overblijft.