Duizenden Nederlanders en Belgen komen elk jaar op vakantie in Spanje en genieten dan van het land in hun eigen kampeerauto. Voor hen de ultieme manier om Spanje te ontdekken. En ze zijn niet alleen, want ook steeds meer Spanjaarden kiezen voor de kampeerauto om op vakantie te gaan in eigen land. Maar stel je eens voor: je verkoopt alles en leeft in een kampeerauto? Elke zondag plaatsen we een SpanjeVerhaal van de Vlamingen Colyne en Laurens, die dat min of meer ook hebben gedaan. Maar in dit artikel willen we het hebben over een Spaans gepensioneerd stel dat al vijf jaar in een kampeerauto woont en zegt per maand minstens 1.400 euro te besparen.

Maribel en Vicente zijn geen twintigers die op avontuur gaan. Ze zijn gepensioneerden die vijf jaar geleden een radicale keuze maakten: weg van hun appartement op Mallorca, weg van de vaste lasten, weg van de dagelijkse sleur. Ze leven sindsdien voltijds in een autocaravana (kampeerauto) van zo’n elf vierkante meter. Hun verhaal werd onlangs uitgebreid beschreven door het nieuwsmedium La Vanguardia, gebaseerd op de YouTube-video die onderaan de tekst te zien is (in het Spaans).

Het stel voelde zich opgesloten in hun leven op Mallorca. Ze woonden op de eerste verdieping zonder lift, midden in de stad, omringd door verplichtingen. “We waren erg ingesloten, konden nergens naartoe, ook nog eens gebonden aan familieleden. En toen we de kans kregen om ons van alles los te maken, hebben we dat gedaan”, vertellen ze. De beslissing om hun huis achter te laten was niet impulsief, maar een reactie op een diepe behoefte aan verandering. “We hebben ons hele leven voor de volle honderd procent gegeven, aan onze ouders én aan onze kinderen. Nu is het onze beurt”, zegt Maribel.

Van vaste lasten naar vrijheid op wielen

Het financiële plaatje is verrassend helder. Toen het stel de overstap van appartement naar camper maakte, berekenden ze dat ze zo’n € 1.400 per maand minder uitgaven. Dat bedrag komt vrij doordat vaste kosten als de auto, verzekering, elektriciteit, water en gas wegvallen.

Hun eigen samenvatting: “Je kunt prima rondkomen met € 2.000 per maand, inclusief diesel.” En van dat budget houden ze altijd nog wat over. Dat resterende geld gaat naar een spaarpotje voor onderhoud en reparaties aan de camper.

Vicente doet zoveel mogelijk zelf. “Het onderhoud van de camper doe ik allemaal zelf: remmen, schijven, olie, vloeistoffen… wat er ook nodig is.” Naast de camper hebben ze ook een motor mee, die ze gebruiken voor dagelijkse ritjes.

Voor de diesel hanteren ze een harde grens. “We mogen € 700 per maand aan gasoil (diesel) besteden. Als we dat bereiken, stoppen we.” In de praktijk halen ze die grens nooit, omdat ze de voorkeur geven aan langere verblijven op één plek boven continu rijden.

Klein, maar volledig ingericht

Elf vierkante meter klinkt als weinig, en dat is het ook. Maar Maribel en Vicente hebben er alles in weten te proppen wat een thuis nodig heeft. Een grote koelkast met vriezer, een airfryer, een koffiezetapparaat en twee televisies: één in de woonruimte, één in de slaapkamer. Op een gegeven moment hadden ze zelfs een wasmachine van vijf kilogram aan boord. Die verdween uiteindelijk niet vanwege ruimtegebrek, maar omdat het drogen van kleding een probleem bleek. Nu gaan ze naar de wasserette.

“Je went aan de afmetingen, je went aan alles”, zegt Maribel. Zelfs nadat ze een rugoperatie onderging, ging ze rechtstreeks van het ziekenhuis terug naar haar huis op wielen.

Veiliger dan een appartement

Een veelgehoorde zorg bij het leven in een kampeerauto is veiligheid. Maribel en Vicente voelen zich juist veiliger dan in hun vroegere appartement. Ze vertrouwen op beveiligingscamera’s, een gps-tracker en — hun eigen woorden — “het perfecte alarm”: hun hond. In vijf jaar hebben ze geen enkel probleem gehad. Ze kiezen bewust voor rustige dorpen of bewaakte parkeerplaatsen om te overnachten.

Sociale contacten onderweg

Wie denkt dat zo’n leven eenzaam is, vergist zich. In een stad ken je je buren vaak niet. Op de camperparkeerplaatsen ken je iedereen. In vijf jaar hebben ze veel vrienden gemaakt: mensen met wie ze reizen, tijd doorbrengen en bestemmingen delen.

Het afstand doen van de fysieke nabijheid van familie is wel de moeilijkste kant van dit bestaan, geven ze toe. Videobellen helpt, maar vervangt het echte contact niet volledig.

Eerder beginnen hadden ze nog liever gezien

Voor Nederlanders en Belgen die in Spanje met pensioen zijn of daarover nadenken, biedt dit verhaal stof tot nadenken. De kosten van levensonderhoud in Spanje liggen sowieso lager dan in Nederland of België, maar wie de vaste woonlasten volledig schrapt, kan zijn pensioen vrijwel integraal aan het leven zelf besteden.

Terugkijkend hebben Maribel en Vicente één spijt: als ze het opnieuw konden doen, waren ze “minstens drie of vier jaar eerder” begonnen. Hun conclusie laat aan duidelijkheid niets te wensen over: “Opgesloten in een appartement, dat zien we echt niet meer zitten. We hebben zon nodig. We hebben wind nodig.”