Spanje staat voor een opmerkelijke uitdaging. De wapen- en veiligheidsindustrie groeit hard, maar vindt nauwelijks geschikt personeel. De sector zoekt hooggekwalificeerde profielen en biedt lonen die meer dan het dubbele bedragen van wat de dienstensector betaalt. Het gaat de komende jaren om 350.000 banen met gemiddelde salarissen van 80.000 euro bruto op jaarbasis.

De aanleiding ligt deels buiten de landsgrenzen. De Russische invasie van Oekraïne en de aanhoudende spanningen in het Midden-Oosten zetten Europa aan tot herbewapening. Het Westen kijkt met argusogen naar de toekomst, en grote mogendheden blijven investeren in militaire capaciteit. Tegelijk drukt de naderende pensionering van zo’n 240.000 werknemers zwaar op een industrie die juist wil uitbreiden.

Waar komen die cijfers vandaan?

De gegevens komen uit een rapport van de Spaanse vakbond UGT FICA, getiteld Diagnóstico del sector industrial de la defensa y seguridad en España (diagnose van de defensie- en veiligheidsindustrie in Spanje). De vakbond presenteerde het begin juni tijdens een bijeenkomst van het Observatorio Industrial del Metal (industrieel waarnemingscentrum voor de metaalsector). De Spaanse krant Infodefensa berichtte deze week over de bevindingen.

Volgens UGT overstijgt het gemiddelde brutoloon in de defensie-industrie inmiddels de 80.000 euro per jaar. Dat is ruim het dubbele van wat een doorsnee werknemer in de dienstensector verdient. Ter vergelijking: het gemiddelde brutosalaris in Spanje kwam in 2025 uit op zo’n 2.530 euro per maand, oftewel ongeveer 35.400 euro op jaarbasis. Het contrast met de defensiesector is dus groot.

Welke functies levert de sector op?

De vacatures concentreren zich in technische en hoogtechnologische vakgebieden. Denk aan lucht- en ruimtevaart, elektronica, simulatie, satellietsystemen en ciberdefensa (cyberdefensie). Juist die complexiteit maakt het lastig om mensen te vinden. Spaanse bedrijven concurreren namelijk met grote Europese industriële groepen om ingenieurs, digitale specialisten en STEM-professionals.

De industrie geldt inmiddels als een van de belangrijkste banenmotoren van het land. UGT becijfert dat de sector 36.000 directe banen oplevert, 37.000 indirecte en nog eens 15.000 afgeleide arbeidsplaatsen. Die groei sluit aan bij eerdere investeringen, want toen Spanje zijn defensiebudget met 10,5 miljard euro verhoogde, voorspelde de regering al de creatie van tienduizenden nieuwe banen.

Waarom blijven de vacatures open?

De kern van het probleem is een tekort aan gespecialiseerd talent. De technologische lat ligt hoog, en het aanbod van geschikte kandidaten houdt geen gelijke tred met de vraag. Dat patroon zien we breder terug: het Spaanse leger zelf streeft al langer naar een versterking van de krijgsmacht, maar worstelt met het aantrekken van voldoende mensen.

Politiek ligt de kwestie gevoelig. De Amerikaanse president Donald Trump drong er bij de NAVO-bondgenoten op aan om 5 procent van hun bbp aan defensie te besteden. Premier Pedro Sánchez hield vast aan zijn eigen lijn en weigerde mee te gaan in die 5 procent. Toch ontwikkelt de industrie zich los van dat debat verder. Spanje was lange tijd het NAVO-land dat het minst aan defensie uitgaf, maar die positie verschuift snel.

Zijn er ook werkkansen voor Nederlanders en Belgen?

Voor Nederlandse en Belgische lezers met technische achtergrond opent dit een interessant perspectief. Een ingenieur of IT-specialist die overweegt naar Spanje te emigreren, treft hier een sector aan met lonen die ver boven het Spaanse gemiddelde liggen. Wie STEM-vaardigheden meebrengt, kan profiteren van de krapte op deze arbeidsmarkt. De combinatie van een hoog salaris en het Spaanse leven maakt zo’n overstap voor sommigen aantrekkelijk.

Of de industrie haar 350.000 plekken op tijd vult, valt nog te bezien. De vergrijzing tikt door, en de concurrentie om technisch talent in Europa neemt alleen maar toe.