Spanje barst van het goud. Dat lazen we op Idealista en eerlijk gezegd sloeg ik er steil van achterover. We kijken altijd naar die enorme stapels in de VS, maar de Spanjaarden doen gewoon mee met de goudrace. Ze pakken misschien niet de eerste plek, maar hun positie binnen Europa en de rest van de wereld dwingt echt respect af.

De Banco de España bewaakt deze goudberg. Ze zien het als de ruggengraat van hun financiële rust. Al decennia geldt goud als de ultieme reddingsboei. Vooral als de prijzen de pan uit rijzen of de economie wankelt. Landen klemmen zich daarom vast aan dit metaal. Ze laten het niet zomaar los.

“Als je weet dat er honderden tonnen goud in de kluis onder Madrid liggen, slaap je toch een stuk rustiger.”

Spanje bezit momenteel honderden tonnen goud. Het staat daarmee hoog in de mondiale ranglijst. Natuurlijk hebben de VS, Duitsland en Italië grotere voorraden. Toch slaat Spanje een prima figuur tussen die economische reuzen. Op deze lijst staat Spanje op de twintigste plaats. Wat opvalt, is dat Nederland hoger staat op die lijst, op de elfde plek.

Centrale banken over de hele wereld azen weer op goud, omdat de wereldwijde onrust iedereen angst aanjaagt. Landen pompen hun reserves dus razendsnel op, dus goud telt weer mee. De prijs schiet omhoog, omdat het vertrouwen in papiergeld simpelweg verdampt.

“Goud liegt nooit, zelfs niet als de complete wereldmarkt in brand staat.”

Deze voorraad geeft Spanje een groot appeltje voor de dorst. Goud levert geen rente op. Dat klopt. Maar het koopt wel vertrouwen op de internationale markt. En dat vertrouwen heb je nodig als de boel instort of de beurzen alle kanten op vliegen.

De geschiedenis speelt hier een grote rol. Spanje verzamelde deze rijkdom al eeuwen terug. Denk aan de koloniale tijd en de vroege handelsgeest. De regering koestert deze reserves nog steeds. Voor hen blijft het de beste verzekering tegen onheil.