Spanje ontving tot en met juni 2026 ruim 4,6 procent meer buitenlandse toeristen dan een jaar eerder, terwijl hun bestedingen met circa 7 procent stegen. De cijfers bevestigen opnieuw dat elke bezoeker gemiddeld meer geld in het land achterlaat.

Het Spaanse statistiekbureau Instituto Nacional de Estadística (nationaal bureau voor de statistiek), kortweg INE, publiceerde begin augustus de nieuwe Frontur- en Egatur-cijfers over de eerste zes maanden van dit jaar. Het Spaanse nieuwsmedium 20minutos berichtte als eerste over de nieuwe reeks, gebaseerd op deze officiële INE-data.

In totaal ontving Spanje in het eerste halfjaar meer dan 46,6 miljoen buitenlandse bezoekers. Onder deze bezoekers bevonden zich tevens 2,25 miljoen Nederlanders en 1,39 miljoen Belgen, met respectieve stijgingen van 2,7 en 5,3 procent. In de maand juni arriveerden er alleen al 467.391 Nederlanders en 252.888 Belgen in Spanje. Desondanks blijven de Britten de grootste groep, met 9,34 miljoen bezoekers, gevolgd door 5,67 miljoen Duitsers en 5,63 miljoen Fransen.

Daarmee zet Spanje de trend van de afgelopen jaren onverstoorbaar voort. Al sinds begin dit jaar groeien de bestedingen van buitenlandse bezoekers sneller dan hun aantal, een patroon dat ook in de voorgaande maanden zichtbaar was. In het eerste kwartaal kwamen ruim 17,5 miljoen buitenlandse toeristen naar Spanje, en tot en met april stond de teller al op bijna 27 miljoen bezoekers, met bestedingen die met 7 procent opliepen.

Waarom stijgen de uitgaven harder dan het aantal toeristen?

Het patroon is inmiddels bekend. Reizigers uit landen als het Verenigd Koninkrijk, Duitsland en Frankrijk komen niet per se vaker, maar geven wel meer uit per verblijf. Duurdere vluchten, hogere hotelprijzen en een breder aanbod aan luxere accommodatie duwen het gemiddelde omhoog. Zo bleek eerder al dat de hotelprijzen in Spanje bijna twee keer zo snel stijgen als het Europese gemiddelde.

Voor het Ministerio de Industria y Turismo (ministerie van Industrie en Toerisme) is dat precies de bedoeling. De regering wil af van het idee dat groei alleen wordt gemeten in bezoekersaantallen, en zet in op kwaliteitstoerisme: minder volume-jacht, meer opbrengst per reiziger. Minister Jordi Hereu herhaalde die boodschap deze zomer nog bij de presentatie van de zomerprognoses, waarin hij uitging van zo’n 43 miljoen internationale bezoekers tussen juni en september, goed voor circa 64 miljard euro aan bestedingen.

Wat betekent dit voor Nederlanders en Belgen?

Voor wie in Spanje woont of er regelmatig op vakantie gaat, is het effect voelbaar in de dagelijkse praktijk. Meer buitenlandse bezoekers betekent drukkere terrassen, volgeboekte hotels en hogere prijzen, zeker in populaire regio’s als Catalonië, de Balearen en de Canarische Eilanden. Nederlanders en Belgen vormen samen nog altijd een substantiële groep binnen het totaal. Vorig jaar kwamen er meer dan acht miljoen Nederlanders en Belgen naar Spanje, en die belangstelling lijkt dit jaar onverminderd groot.

Wie deze zomer nog een reis naar Spanje plant, doet er goed aan rekening te houden met hogere prijzen dan vorig jaar, vooral voor accommodatie in de klassieke kustbestemmingen.

Blijft Spanje op koers voor 100 miljoen toeristen?

De cijfers tot en met juni passen in het bredere plaatje van 2026. Eerder dit jaar werd al duidelijk dat Spanje dit jaar mogelijk de grens van 100 miljoen buitenlandse bezoekers doorbreekt, na een recordjaar 2025 met bijna 97 miljoen bezoekers. Onderzoeksbureau Oxford Economics gaat zelfs uit van ongeveer 109 miljoen bezoekers aan het einde van dit jaar.

Welke regio’s profiteren het meest?

Net als in voorgaande maanden trekken vooral Catalonië, de Balearen, de Canarische Eilanden en Andalusië de meeste buitenlandse bezoekers. De eilanden lopen doorgaans voorop als het gaat om bestedingen per toerist, mede dankzij het hogere aandeel luxere accommodaties en de langere gemiddelde verblijfsduur.

Toch groeit ook de onvrede over de keerzijde van dit succes. Hogere huurprijzen, drukte in binnensteden en de druk op de woningmarkt blijven onderwerp van politiek debat, terwijl de sector zelf onmisbaar blijft voor de Spaanse economie en werkgelegenheid.