SpanjeVerhaal: Van Droom naar Ondernemen in Noordwest Spanje (41)

Elke week nemen Pascal uit Nederland en Emma uit Spanje de lezers mee op hun avonturen als aankoopmakelaars en consultants van noordspanje.nl in Noordwest-Spanje. In tegenstelling tot de meeste makelaars die zich richten op de populaire gebieden aan de Middellandse Zee, hebben Pascal en Emma van Noordspanje gekozen voor Asturië en León, plekken die voor veel Nederlanders en Belgen nog onbekend zijn.

Bij het kopen van een huis heb je bij de meeste trajecten te maken met een verkopende makelaar. Dat is, laten we zeggen, de standaardroute: er is een kantoor dat het huis in de verkoop heeft, er is een dossier (of iets wat daarvoor moet doorgaan), er zijn foto’s, soms zelfs een plattegrond, en er is iemand die, in meer of mindere mate, weet wat er wordt verkocht. Maar af en toe beland ik in een totaal andere wereld: die van de particuliere verkoper. En dat is een wereld waar je als aankoopmakelaar geduld, tact en vooral een flinke portie realiteitszin nodig hebt.

Waar je bij verkopende makelaars nog enigszins kunt uitgaan van basisniveau van voorbereiding, is dat bij particuliere verkopers vaak een heel ander verhaal. Dat begint al bij de presentatie. Veel makelaars hier in Spanje staan niet bekend om hun geweldige fotografie of uitgebreide property-dossiers, maar particuliere advertenties tillen dat soms naar een nóg creatiever niveau. Donkere foto’s gemaakt met een oude telefoon, rommelige interieurs, een close-up van een hond of een bosje bloemen op tafel. Soms is de belangrijkste ruimte van het huis überhaupt niet gefotografeerd. En tóch kan er onder dat alles een interessant pand schuilgaan.

Een verkopende makelaar weet in elk geval dat er documenten nodig zijn: eigendomsakte, kadastrale gegevens, energiecertificaat. Of ze die documenten ook echt meteen paraat hebben, is dan weer een tweede. Maar er is een besef dát ze moeten bestaan. Bij particuliere verkopers begint het gesprek daarentegen vaak met de zin: “De papieren? Ja, die heb ik ergens liggen.” En dan weet ik dat we nog een lange weg te gaan hebben.

Soms probeer ik particuliere verkopers ervan te overtuigen alsnog een makelaar in de arm te nemen. Niet omdat ik zo graag een extra partij in het proces wil, maar omdat het de transactie vaak soepeler maakt en de verantwoordelijkheid duidelijker verdeelt. Een makelaar aan verkoperskant kan de particulier uitleggen wat er nodig is, documenten verzamelen, vragen beantwoorden en misverstanden voorkomen. Maar niet iedere eigenaar staat daarvoor open. Sommigen willen vooral zelf de regie houden, of de courtage besparen.

Voor veel particuliere verkopers is de juridische check al een flinke belasting. We vragen de eigendomsakte op, controleren of de woning juridisch overeenkomt met de feitelijke situatie, checken het kadaster, onderzoeken mogelijke erfkwesties, schulden of openstaande belastingen. Ze worden geconfronteerd met een kant van hun eigendom waar ze zelf nooit eerder mee te maken hebben gehad. Voor hen is het “gewoon hun huis”. Voor ons is het ook een juridische entiteit die correct moet worden overgedragen.

En dan is er nog de technische aankoopkeuring. Als onderdeel van onze dienst een fundamenteel onderdeel: je wilt weten wat je koopt. In Asturië en León staan veel huizen al decennialang leeg, zijn ze ooit half verbouwd, of door de vorige eigenaar “met vrienden” opgeknapt. Een technische keuring geeft helderheid. Over constructie, dak, vocht, installaties, fundering. Maar voor particuliere verkopers is dat soms de druppel.

Dan zie je de weerstand ontstaan. Niet omdat ze iets te verbergen hebben (al komt dat ook voor), maar omdat ze het gevoel krijgen dat hun huis, hun geschiedenis, hun trots wordt beoordeeld en afgekeurd. In onze vorige column hebben we uitgebreid stilgestaan bij de voorzichtige adaptatie van verkopende makelaars van de aankoopkeuring. Particulieren vatten het nog veel vaker op als een aanval. Het is dan een kwestie van uitleggen, rustig blijven, en steeds benadrukken dat de keuring niet tegen hen is, maar vóór een transparante en eerlijke transactie.

Toch moet ik zeggen: tussen al die rommelige foto’s, incomplete dossiers en complexe gesprekken zitten soms geweldige vondsten. Panden die nooit op Idealista verschijnen, huizen waarvan de eigenaar vindt dat het “eigenlijk nog niet echt te koop” is, of woningen die alleen via een klein handgeschreven bordje langs de weg worden aangeboden. En juist dáár, in die rafelrand van de markt, kom je soms de meest authentieke plekken tegen: stenen huizen met eeuwenoude balken, dorpshuizen met spectaculaire uitzichten, finca’s waar de tijd lijkt stil te staan.

Veel van die pareltjes vind je niet achter een bureau, maar door rond te rijden. Dorpjes in, landwegen af, stoppen bij een erf met een vervallen schuur en een bordje “se vende” dat half is vergaan. Soms bel ik dan gewoon aan. Je krijgt dan direct te maken met de eigenaar, zonder filter, zonder verkoopverhaal. Je staat in de keuken, krijgt koffie, en binnen tien minuten hoor je de volledige familiegeschiedenis, inclusief waarom de ene broer nog steeds boos is op de andere.

Het gaat hier meer dan om onderhandelen en documenten controleren. Het is ook luisteren, vertrouwen winnen, cultuur begrijpen. Het werkt soms traag. Soms frustrerend traag. Maar het levert ook verhalen, inzichten en bovenal woningen op die anders nooit bereikbaar zouden zijn geweest. En uiteindelijk gaat het daarom: voor klanten het beste huis vinden, óók als de weg ernaartoe een beetje kronkelig is.

Volgende keer meer! ¡Hasta la próxima!

Pascal en Emma zijn gepassioneerde aankoopmakelaars en consultants in het onvergetelijke Noord-Spanje, een verborgen parel voor veel Nederlanders en Belgen. Met hun bedrijf noordspanje.nl willen ze dromers en avonturiers begeleiden in hun zoektocht naar het echte Spanje, en hen helpen bij het realiseren van hun droomwoning, waar ze samen nieuwe herinneringen kunnen creëren.