Wie in Spanje een huis bezit, maar er niet werkt of woont, ontkomt niet aan de fiscus. Ook zonder inkomen ter plaatse ben je als niet-resident verplicht om jaarlijks aangifte te doen.

Dat raakt een grote groep Nederlanders en Belgen: gepensioneerden met een appartement aan de costa, gezinnen met een vakantiehuis dat het grootste deel van het jaar leegstaat, en beleggers die hun Spaanse woning af en toe verhuren. Zij verblijven minder dan 183 dagen per jaar in Spanje en zijn dus geen fiscaal resident, maar dat betekent niet dat de Spaanse belastingdienst hen met rust laat.

Zodra je eigenaar bent van onroerend goed, kijkt de Hacienda (de Spaanse belastingdienst) naar een fictief inkomen dat aan die woning wordt toegerekend, ook als er niemand in woont of er nooit iemand huurt. Volgens de Agencia Tributaria, de officiële Spaanse belastingdienst, geldt deze verplichting voor elke niet-resident met Spaans vastgoed, ongeacht of het pand wordt verhuurd of alleen voor eigen gebruik dient.

Waarom betaal je belasting zonder inkomen?

De redenering van de Spaanse fiscus is simpel: een woning levert waarde op, ook zonder huurder. Die waarde wordt fictief belast onder de Impuesto sobre la Renta de no Residentes (inkomstenbelasting voor niet-residenten), kortweg IRNR. Dit systeem staat los van de vraag of je in Spanje werkt. Werk je er niet en woon je er niet officieel, dan val je automatisch onder deze regeling zodra je een woning bezit. We zetten de belangrijkste verschillen tussen belastingen voor inwoners en niet-inwoners in Spanje al eerder op een rij.

Hoeveel betaal je precies?

De belasting wordt berekend over de kadastrale waarde (de officiële, door de gemeente vastgestelde waarde van je woning), niet over de marktwaarde. Meestal geldt 1,1 procent van die kadastrale waarde als grondslag, waarover vervolgens 19 procent belasting wordt geheven voor EU-burgers. Bij een woning met een kadastrale waarde van 100.000 euro kom je zo uit op een bedrag van ruim 200 euro per jaar, bovenop de gewone onroerendgoedbelasting IBI.

Verhuur je de woning wel eens, dan geldt een ander regime: je betaalt dan belasting over de daadwerkelijke huurinkomsten in plaats van een fictief bedrag. Daarbij speelt overigens een lopend conflict tussen Madrid en Brussel: de Europese Commissie verwijt Spanje dat niet-residenten geen belastingkorting krijgen op huurinkomsten, terwijl Spaanse verhuurders wel tot zestig procent mogen aftrekken.

SpanjeVideo: de 183-dagenregel in Spanje

Let op de 183-dagengrens

De grens van 183 dagen lijkt eenvoudig, maar is dat in de praktijk niet altijd. Wie officieel in Nederland of België staat ingeschreven, maar feitelijk het grootste deel van het jaar in Spanje doorbrengt, loopt het risico alsnog als fiscaal resident te worden aangemerkt. Hacienda kijkt daarbij niet alleen naar verblijfsdagen, maar ook naar waar je huisarts, bankrekening en sportschoolabonnement zich bevinden. Wie echt niet-resident wil blijven, houdt dus zelf bewijs bij van waar het dagelijks leven zich afspeelt.

Hoe en wanneer doe je aangifte?

De aangifte verloopt via het formulier modelo 210, dat je zelf moet aanvragen en indienen. Er komt geen automatische aanslag zoals bij de IBI. Voor een niet-verhuurde woning geldt jaarlijks 31 december als deadline voor het voorgaande belastingjaar. Wordt de woning verhuurd, dan gelden andere termijnen, afhankelijk van of je kiest voor jaarlijkse groepering van inkomsten of aangifte per kwartaal. Wij zetten eerder stap voor stap uiteen hoe je het modelo 210-formulier zelf invult, inclusief de mogelijkheid om het via een gestor te laten regelen.

SpanjeVideo: Modelo 210 belastingformulier voor niet-residenten

En wat als je ook nog vermogen hebt?

Naast de inkomstenbelasting voor niet-residenten kan bij een groter vermogen ook de Spaanse vermogensbelasting in beeld komen, met een landelijke vrijstelling tot ongeveer 700.000 euro. Hoe die belasting zich verhoudt tot het Nederlandse box 3-systeem, leggen we uit in ons overzicht van vermogensbelasting in Spanje.

Voor de meeste Nederlandse en Belgische huiseigenaren met een vakantiewoning blijft de jaarlijkse IRNR-aangifte via modelo 210 verreweg de belangrijkste verplichting, ook al werk je geen dag in Spanje.