Spanje heeft een probleem met de huisvesting. Er zijn veel mensen die een woning zoeken, maar vreemd genoeg bijna allemaal op dezelfde plaatsen. Dat wil zeggen: terwijl de grote steden en populaire costa’s een woningcrisis hebben en er niet genoeg woningen zijn, staan in het noordwesten van Spanje duizenden woningen gewoon leeg. En dan zou je denken: mooi, daar heeft iedereen dus een huis. Helaas, ook in Galicië moeten mensen die willen huren oneindig zoeken.

In Galicië staat bijna drie op de tien woningen leeg. Dat is het hoogste percentage van heel Spanje, terwijl de woningprijzen in steden juist blijven stijgen en huurders steeds moeilijker iets betaalbaars vinden. De tegenstelling wordt in het noordwesten van Spanje met de dag zichtbaarder. In dorpen in het binnenland zie je het meteen. Rolluiken blijven maanden dicht, brievenbussen puilen uit en op het dorpsplein zitten vooral ouderen in de middagzon. Tegelijkertijd zoeken jongeren in steden als Vigo en Santiago de Compostela wanhopig naar een huurwoning die niet de helft van hun salaris opslokt.

Volgens cijfers van een hypotheekvergelijker staat bijna 29 procent van de woningen in Galicië leeg. Daarmee staat de regio bovenaan in Spanje. Ter vergelijking: in de regio Madrid ligt dat percentage op minder dan 6,5 procent. Volgens berichtgeving in El Debate gaat het om een structureel probleem dat steeds zichtbaarder wordt in landelijke gebieden.

De oorzaak ligt dieper dan alleen woningmarktbeleid. Galicië vergrijst sneller dan veel andere Spaanse regio’s. Jongeren vertrekken naar Madrid, Barcelona of het buitenland, terwijl ouderen overlijden en huizen achterlaten die vaak moeilijk verkoopbaar zijn. Veel woningen zijn bovendien geërfd door families die verspreid over Spanje wonen en weinig interesse hebben om een oud huis op het platteland te renoveren of te verhuren.

Dat leidt tot een typisch Spaans probleem. Er zijn woningen genoeg, maar niet op de plekken waar mensen willen wonen.

In Spanje wordt ondertussen gesproken over een nationaal tekort van bijna één miljoen woningen. De regering probeert met nieuwe woonwetten de huurmarkt te reguleren, maar regionale overheden botsen regelmatig met de centrale overheid over bevoegdheden en uitvoering. In Galicië klinkt bovendien de kritiek dat landelijke gebieden nauwelijks profiteren van nationale woningplannen.

Voor Nederlanders en Belgen die in Spanje wonen of een tweede huis zoeken, laat Galicië een opvallend contrast zien. In populaire kustplaatsen stijgen de prijzen nog altijd stevig, terwijl een uur verderop complete dorpen langzaam leeglopen. Sommige gemeenten proberen inmiddels actief buitenlandse bewoners aan te trekken met goedkope huizen en subsidies voor renovatie.

Toch blijft het lastig om die leegstaande woningen weer op de markt te krijgen. Veel huizen zijn verouderd, slecht geïsoleerd of liggen in gebieden zonder werkgelegenheid. Spaanse banken zijn bovendien terughoudend met hypotheken voor zwaar vervallen panden. Daardoor blijven duizenden woningen letterlijk gesloten, terwijl de vraag in de steden blijft oplopen.