laatste nieuws
65-plus nieuws
het weer in
recepten
spanjespecials
spanjeverhalen
canarias
balearen
valencia regio
andalusië
catalonië
murcia
costa del sol
costa blanca
costa brava
costa dorada
costa tropical
costa de la luz
barcelona
madrid
valencia
alicante
malaga
rest spanje
laatste nieuws
65-plus nieuws
het weer in
spanjeverhalen
spanjerecepten
spanjespecials
canarische eilanden
balearen
andalusië
valencia regio
catalonië
murcia
costa del sol
costa blanca
costa brava
costa dorada
costa tropical
costa de la luz
barcelona
madrid
valencia
alicante
malaga
rest spanje
het weer in spanje
aanmelden nieuwsbrief
kopje koffie schenken
contact
over ons
sitemap

CamperVerhaal: Vlaams koppel op reis door Spanje (104)

zondag 22 maart 2026

ingezonden
ingezonden

INTRO: Colyne en Laurens, een Vlaams koppel besmet met het reisvirus, namen afscheid van hun huis en job voor onbepaalde tijd. Samen met hun energieke, driejarige hond Barry ontdekken ze sinds een jaar het veelzijdige continent Europa. Campervan Grace, hun tijdelijke huis op wielen, brengt hen naar bekende en minder bekende plekjes. Sinds vier maanden gaat hun route door het indrukwekkende Spanje. Benieuwd naar hun reisverhalen en uitdagingen? Reis dan hier met ze mee.

Nadat we hebben genoten van het magnifieke uitzicht bij het uitkijkpunt in het wondermooie Parque Nacional Ordesa y Monte Perdido, wordt er even gesproken met een jong koppel uit Barcelona. Sinds de Catalaan Carles Puigdemont in ballingschap leeft in ons kleine België, is Catalonië ook een beetje van ons geworden. Allebei vinden ze mijn opmerking grappig en dit verbaast me niet, want de meeste Catalanen zijn wel degelijk fervent voorstander van het onafhankelijkheidsidee van hun politiek leider. Tijdens het gesprekje wordt me gevraagd of ik dat ene stripfiguurtje ken, een personage waarvan ik de naam intussen vergeten ben en om eerlijk te zijn, nooit echt helemaal begrepen leek te hebben. Spaanse stripfiguren, ik kan niet eens een handvol Belgische stripfiguren opnoemen. Het zou gaan over een klein mannetje waarvan je steeds moet raden waar het zich bevindt en waar ze nu een grappige variant op hebben gemaakt:  ‘¿Dónde está Puigdemont?’
Het wordt misschien tijd dat ik even bel naar die redactie. ”Poesje Demon” zit in Waterloo natuurlijk!

Na de monnikenpieken ging het gisteren nog even door naar Jaca, dat middelgrote bergdorp waar we jaren geleden al eens eerder zijn geweest. Me echt herkennen doe ik niet, hoe diep ik ook graaf in dat geheugen als kaas met gaatjes van me. Na al dat reizen, weet ik vaak niet eens meer waar we enkele dagen geleden precies zijn geweest. Gelukkig is er Polarsteps om me daar af en toe wat bij te helpen.

Ik keek er rond op zoek naar herkenning, maar niet één gebouw sprong er uit waarvan ik zei: ‘Natuurlijk! Deze herken ik wel.’ Integendeel, alles leek alsof ik het voor de eerste keer zag. Tot Colyne zei dat we daar toen voor de eerste keer van die lekkere zelfbereide kroketten hebben gegeten met paddenstoelvulling. Even duurde het voor mijn “euro” viel, maar dan herinnerde ik me het plots weer. Een lekker gerecht blijft vaker wat meer kleven dan een locatie.

De meest populaire maar meteen ook fikse wandeling in het Nationaal Park van Ordesa  en Monte Perdido, ‘La Senda de los Cazadores’ – bijna 20km  lang – moeten we aan ons voorbij laten gaan. Je bent tijdens het hoogseizoen namelijk verplicht een bus te nemen, want je mag niet met de eigen wagen naar de start rijden, zélfs niet met een fiets. Enige navraag leert ons dat ook Barry, ongeacht zijn middelmatige afmetingen, niet op schoot mag in de bus. Neen, honden in het cargo. Geen uitzonderingen op de regel. Omdat we onze Barry intussen goed kennen, willen we hem een toekomstig trauma in dat donkere ruim tussen andere nerveuze viervoeters besparen. Het lijkt de enige juiste keuze en al zeker wanneer we het verhaal aanhoren van iemand die net haar arme hond uit het ruim heeft opgehaald. Hij was er blijkbaar in geslaagd om zelf het deurtje van de kennel te openen en liep al blaffend en jankend van voor naar achter door het ruim. Maar wat verwacht je wanneer je je hond Houdini hebt genoemd…

We gaan dus voor een alternatief dat gaat van Torla naar Punta a Cuta – eveneens een afstand van 20km – waarbij we van 1032m hoogte tot 2250m dienen te klimmen. We zullen er net geen 8u over doen in het totaal. Een mooie wandeling met indrukwekkende uitzichten, maar omdat we op de terugweg hoofdzakelijk met onze bol in de felle zon moesten lopen, onthoud ik vooral dat het redelijk afmattend was geweest. Een mens vraagt zich soms af waarom we dit ook alweer precies wilden doen…

Voor meer foto’s of inspiratie voor een volgende trip naar Spanje, Portugal of elders in Europa, kan je terecht op onze Polarsteps “GRACE ON TOUR I” via onderstaande link.

‘Vlaams koppel op reis door Spanje’ vertelt het verhaal van Colyne en Laurens die samen met hun campervan Grace door Europa reizen. Volg hun avonturen in Spanje via onze SpanjeVerhalen, of lees hun reisverslagen op Polarsteps.

Email
WhatsApp
X (Twitter)
Facebook
LinkedIn
Bluesky
Threads
Mastodon
NL Taal
ES Español EN English DE Deutsch FR Français PT Português IT Italiano