Onderzoekers doen acht voorstellen om leeftijdsdiscriminatie in Spanje te bestrijden

Leeftijdsdiscriminatie, ook wel “edadismo” genoemd, komt in Spanje vaker voor dan veel mensen denken. Dat blijkt uit een nieuw onderzoek van de Fundación HelpAge International España. Voor het eerst is in Europa de speciale schaal van de Wereldgezondheidsorganisatie gebruikt om leeftijdsdiscriminatie te meten.

De studie komt op een moment dat Spanje snel vergrijst. Momenteel wonen er bijna 10 miljoen mensen ouder dan 65 jaar in het land, wat neerkomt op 21 procent van de bevolking. Met een levensverwachting van ruim 84 jaar behoort Spanje bovendien tot de landen met de hoogste levensverwachting ter wereld.

Uit het onderzoek blijkt dat vooral institutionele discriminatie een groot probleem is. Zo geeft 62 procent van de ouderen aan dat publieke beleidsmaatregelen, zoals op het gebied van gezondheidszorg, huisvesting of sociale voorzieningen, onvoldoende aansluiten bij hun behoeften. Veel ouderen hebben het gevoel dat ze door beleid en regelgeving als één homogene groep worden behandeld.

Ook de manier waarop ouderen in media en op sociale netwerken worden afgebeeld, speelt een rol. De helft van de ondervraagden vindt dat ouderen daar niet op een positieve manier worden weergegeven. Vaak worden ze voorgesteld als kwetsbaar, afhankelijk of sociaal geïsoleerd, terwijl hun diversiteit en bijdrage aan de samenleving weinig aandacht krijgen.

Het onderzoek laat ook zien dat leeftijdsdiscriminatie gevolgen heeft voor de gezondheid. Mensen die vaker met leeftijdsdiscriminatie te maken krijgen, rapporteren meer lichamelijke en psychische klachten, voelen zich vaker eenzaam en zijn minder tevreden met hun leven. Tegelijk blijkt dat een hoger opleidingsniveau een beschermende factor kan zijn, omdat dit helpt om negatieve stereotypen over ouder worden minder snel te internaliseren.

Om leeftijdsdiscriminatie tegen te gaan, doen de onderzoekers acht aanbevelingen. Zo pleiten ze voor een positiever beeld van ouder worden in media en cultuur, het aanpassen van wetgeving en beleid zodat die beter aansluiten bij een vergrijzende bevolking, en het versterken van lokale zorg- en ondersteuningsnetwerken, zodat ouderen langer in hun eigen omgeving kunnen blijven wonen.

Daarnaast benadrukken ze het belang van levenslang leren, onderwijs over generaties vanaf jonge leeftijd en het actief betrekken van ouderen bij besluitvorming over beleid en samenleving. Tot slot roepen ze op tot meer onderzoek en evaluatie van beleid, zodat maatregelen tegen leeftijdsdiscriminatie beter onderbouwd en effectiever kunnen worden.