Spanje op de derde plek als land met de grootste schaduweconomie van de EU

Volgens een rapport van het Centre for Economic Policy Research (CEPR) staat Spanje op de derde plek van EU-landen met de grootste schaduweconomie. De studie geeft aan dat ongeveer 24 procent van de Spaanse economie niet officieel wordt geregistreerd en dus buiten het formele circuit functioneert.

Griekenland staat aan de top van deze lijst, met een schaduweconomie die maar liefst 36 procent van het bruto binnenlands product (BBP) uitmaakt. Italië volgt op de tweede plaats met 31 procent. Spanje deelt de derde positie met Portugal, waar eveneens 24 procent van de economie niet wordt geregistreerd.

De schaduweconomie omvat activiteiten zoals illegaal werk en contante betalingen zonder belastingheffing. Hoewel het voor sommige mensen een manier biedt om financieel te overleven, verliest de overheid hierdoor veel belastinginkomsten, wat nadelige gevolgen heeft voor publieke diensten zoals gezondheidszorg en onderwijs.

Volgens het rapport zijn er ook landen in de Europese Unie met veel kleinere schaduweconomieën. Frankrijk en Duitsland noteren respectievelijk 14 en 13 procent, terwijl België met slechts 5 procent het laagste aandeel heeft binnen de EU. Deze verschillen worden volgens de onderzoekers verklaard door factoren zoals de mate van digitale betaling, effectiviteit van belastinginning en sociale normen. Nederland komt overigens niet voor op deze lijst van 20 EU-landen.

Het onderzoek bestudeerde niet alleen de huidige toestand, maar ook de ontwikkeling van de schaduweconomie tussen 1999 en 2020. Opmerkelijk is dat Spanje in die tijd een toename van 7 procent vertoonde. Alleen Letland liet een vergelijkbare stijging zien.

De toename in Spanje kan wijzen op diepgewortelde problemen in de arbeidsmarkt en een gebrek aan vertrouwen in de overheid. Vooral binnen sectoren zoals horeca, bouw en huishoudelijke hulp komt zwart werk veelvuldig voor. Ook cultuur en traditie spelen een rol: in bepaalde regio’s wordt contante betaling en belastingontwijking als vanzelfsprekend gezien.