INTRO: Elke woensdag kun je ‘iets’ verwachten van onze taalbegeleidster Cintha van Marrewijk. Zij heeft in het verleden 300 gratis lessen Spaans geschonken aan alle lezers van SpanjeVandaag, maar nu is het tijd om iets over het leven in Spanje en aanverwante onderwerpen uit te leggen. Een Spaanse gewoonte, een gebruik. Iets actueels, een verhaal of een miércoles de las palabrotas. Elke week een Spaanse verrassing van Cintha.

Het kan zo zijn dat je dit allemaal al weet. Maar ik zie ook steeds meer mensen die een toekomst zien in Spanje en aangezien het leven 100% anders is vertel ik je hier een paar Spaanse gewoontes. 

Dit doe ik trouwens ook in mijn unieke lesmethode: Beginners en Semi-Gevorderden, waarmee jij in 8 weken Spaans spreekt. Want elke les heeft een focus op het Spaanse leven. En daar horen ook de Spaanse weetjes bij.

Spreek Spaans in Spanje

Maar mocht je de taal nog niet spreken, dan zou ik zeggen. Dat is de eerste vereiste voordat je in Spanje gaat wonen of als je er een 2^e huis hebt. Want in Spanje spreekt men geen Engels op een enkele uitzondering na. En in 1996 merkte ik dat al in Mallorca. En hier in Extremadura is het helemaal extreem. 

Echt Spanje vind je niet aan de kust

Ik woon nu bijna elf jaar in Extremadura. Midden in het echte Spanje. Niet het Spanje van de Costa Brava. Niet het Spanje van de toeristische all-inclusive hotels waar men een beetje Engels spreekt en de sangria in grote hoeveelheden wordengeserveerd.

Nee. Het echte Spanje. Het Spanje van de kleine dorpjes. Van de señoras met hun boodschappenkarretje. Van de mannen die elke ochtend om negen uur al aan de bar zitten met een café solo of buiten op het bankje lekker met elkaar praten, de zogenaamde ´hang`ouderen

Het Spanje van de kinderen die buiten spelen tot elf uur ’s avonds terwijl hun ouders rustig una copa de vino o una cerveza drinken op het terras.

Verliefd op het echte Spanje

En ik zeg je eerlijk. Ik ben verliefd op dit leven. Op deze mensen. Op deze manier van leven die zo anders is dan alles wat ik kende uit Nederland. Als je mijn berichtjes ziet op Facebook of Instagram dan zie je het Spaanse leven en alles wat daarbij komt kijken. www.facebook.com/supergoedspaansleren.nl of www.instagram.com/cintha_supergoedspaansleren 

Maar. En dit is een grote maar.

Ik heb ook fouten gemaakt. Dingen gedaan die gewoon not done zijn. Niet omdat ik stom ben of onbeleefd. Maar gewoon omdat ik het niet wist. Omdat niemand het me had verteld. Omdat het in Nederland heel normaal is en hier absoluut niet.

De lunch. Die is heilig. Echt heilig.

Laat me beginnen met het allerbelangrijkste. De siesta. Of eigenlijk. De lunch.

Want veel mensen denken bij siesta aan een dutje doen. Aan luie Spanjaarden die de hele middag in hun hangmat liggen. Dat is een cliché en niks van waar. De werkelijkheid is veel mooier.

In Spanje is de lunch het belangrijkste moment van de dag. Niet het avondeten. Niet het ontbijt. De lunch. En die begint na twee uur, dan wordt het leven stil gelegd en stopt alles. De slager doet zijn rolluik naar beneden. De bakker zet het slot op de deur. De gemeente is gesloten. De dokter is niet bereikbaar. De bank is dicht. De schoonheidsspecialiste is weg. En de buurman. Die zit aan tafel.

La comida

En dan eten ze. Echt eten. Geen broodje achter het bureau. Geen salade uit een plastic bakje. Geen boterham met kaas die je in drie minuten naar binnen werkt.

Een echte warme maaltijd. Minimaal twee gangen. Een goede maaltijdsoep. Of croquetas. Vaak een salade erbij waar iedereen in prikt met zijn vork. En dan vlees en patat. Met brood. Altijd brood. En een glas wijn of water. En daarna misschien een dessert. 

Rustig. Met de familie. Met wie er ook maar aan tafel schuift.

Dat duurt anderhalf uur. Soms langer. En daarna. Ja. Dan rusten ze even. Een uurtje. Gewoon thuis. Even de benen omhoog. Even de ogen dicht. Of gewoon rustig op de bank zitten. Even niks.

Het leven begint na vijf uur weer

Na vijf uur begint alles weer. Dan gaan veel winkels weer open. Dan kun je weer aanbellen bij de buren. Of iemand opbellen. Maar doe dat niet tussen twee en vijf. Die tijd is van heilig.

En dit is precies waar ik de mist in ging. Nou eigenlijk het bedrijf die wij inhuurde en die als uitzondering in siesta tijd gewoon keihard met een drilboor mijn vloer in de tuin gingen openbreken voor een zwembad. 

Toen ze begonnen dacht ik al, neeee dit wordt me niet in dank afgenomen. En inderdaad. Een paar uur later kwam de buurman even gluren. En maakte hij even een opmerking tussendoor, dat wij zijn siesta hadden verstoord. Echt hè. Ik lachte maar een beetje schaapachtig gaf ´m gelijk. En natuurlijk gaf ik de schuld aan het bedrijf haha. Kijk die hoeven niet jarenlang met mijn buurman om te gaan. Ik wel. 

Stoor de omgeving niet tijdens de siesta

Dus dit is de DE gouden regel. Stoor je buren niet tussen twee en vijf. Niet voor hulp. Niet voor een pakketje dat je kwijt bent. Niet voor een vraag die ook morgen kan. Niet voor wat dan ook.

Plan alles voor de ochtend. Of na vijf uur. Dan staat iedereen voor je klaar. Dan heeft elke Spanjaard alle tijd van de wereld. 

Maar tussen twee en vijf. Doe de deur dicht. Laat je buren met rust. En bel niemand. Zo werkt dat hier.

Je buitenlandse telefoonnummer werkt niet.

Als we het toch over bellen hebben. Het is heel handig als je een Spaans nummer hebt om diverse redenen. Dit is een praktisch weetje. De meeste Spanjaarden nemen geen buitenlandse telefoonnummers op. Behalve natuurlijk als het een internationaal georiënteerd bedrijf is, maar dat lijkt me logisch.

Als jij belt vanuit Nederland. Met een 0031 nummer naar een Spanjaard. Die neemt niet op.

Niet omdat ze jou niet aardig vinden. Niet omdat ze geen zin hebben. Niet omdat ze druk zijn.

Maar omdat een onbekend buitenlands nummer betekent dat ze een taal moeten spreken die ze niet kunnen. Engels is een drama. Of 99 van de 100 gevallen is het spam. En nemen dus gewoon niet op.

Dit probleem speelt ook bij pakketbezorgers.

Stel je voor. Je bestelt iets online. Pakketje komt eraan. Bezorger rijdt naar jouw adres. Staat voor je deur. Belt aan. Je bent er niet. Jij bent even naar de supermarkt. Vijf minuten weg.

Wat doet die bezorger? Niks, want hij ziet een buitenlands nummer en die belt hij niet. Dan is hij zo weer weg. Pakketje mee. En jij mag het ophalen bij een afhaalpunt. Drie dorpen verderop. Op een dag dat ze open zijn. Wat niet elke dag is.

Dit is het dagelijkse leven

De oplossing? Simpel. Zorg voor een Spaans telefoonnummer. En ineens neemt iedereen wel op. Ineens belt de bezorger jou terug. Ineens werkt alles. Zorg wel dat je Spaans spreekt. En hou je NIE nummer bij de hand of nog beter, leer deze uit je hoofd, want die heb je heel vaak nodig.

Ze eten om tien uur ’s avonds. De kinderen ook.

Dit is er eentje die Nederlanders altijd verbaasd. 

Want in Nederland eet je om zes uur. Zeven uur misschien als je wat later werkt. En dan is de avond voor jezelf. Dan zijn de kinderen om acht uur in bed. Dan is het rustig.

In Spanje bestaat dat ritme niet. Zes uur is koffietijd, daarna gaan de kinderen lekker buiten spelen. Moeders zitten eromheen. Of ze gaan naar bijles of sport of een hobby. Totdat het donker wordt.

Het avondeten is om negen uur. Soms half tien. Soms tien uur. En de kinderen zitten gewoon mee aan tafel. Kleine kinderen. Van drie jaar. Van vijf jaar. Zitten om half tien ’s avonds aan tafel.

En dan soms nog even buiten spelen tot elf uur. Twaalf uur soms. Op het plein. In de donkere straten van het dorp. Lachend. Schreeuwend. Spelend.

En de ouders zitten buiten op de stoep. Praten vooral veel en kijken toe. Hoewel dit de laatste jaren wel echt minder wordt.

De eerste keer dat ik dit zag dacht ik. Die kinderen zijn morgen kapot. Die kunnen niet functioneren op school. Maar ze doen het al generaties lang zo. En het gaat prima. Ze slapen gewoon later. Ze staan later op. Het ritme is anders. Maar het werkt.

Om zeven uur ga je niet eten

Wat ook niet werkt is dat je als je om zeven uur in een restaurant gaat zitten voor het avondeten. Je bent de enige. Ik heb het natuurlijk niet over de kustgebieden, daar zijn ze gewend aan het ritme van de toeristen. Nee dit gaat over het echte Spanje en dan sta je voor een gesloten deur. Om negen uur stroomt het vol. Dan komt het leven. Dan is er lawaai en gelach en gaan de tafels bij elkaar. Dan is het Spanje zoals het hoort te zijn.

Ga gewoon later eten. Echt. Probeer het één keer. Eet om negen uur. Op een terras. Met het lawaai van het dorp om je heen. Met de warmte die langzaam uit de stenen trekt. Met een glas vino tinto en een bord met iets heerlijks. Het is een mooi moment van de dag. 

De kus op de wang. Altijd twee. Bij iedereen.

Nederlanders geven drie kussen, maar alleen aan iemand die ze kennen. Of een hand. Afhankelijk van de situatie. 

In Spanje geef je twee kussen. Altijd. Bij iedereen. Ook bij mensen die je net voor het eerst ontmoet. Ook bij de vriend van de buurvrouw die je nog nooit hebt gezien. Wacht even wat er gebeurt, want ik zie Nederlanders vaak met een uitgestrekte hand lopen en dan denk ik, oh jee niet handig. Dit is afstandelijk gedrag ook al heb je dat als Nederlander totaal niet door.

Wacht dus wat de persoon tegenover je doet. En dan 2 kussen. Links en rechts. In die volgorde. En dan is het klaar. Geen hand. Geen drie kussen. Geen onhandige combinatie van hand en kus waarbij niemand meer weet wat er gaat gebeuren.

Gewoon twee kussen. En dan praten.

Dit voelt in het begin onwennig. Zeker voor Nederlanders die van nature wat meer afstand houden. Maar na een tijdje is het de normaalste zaak van de wereld. En weet je wat er dan gebeurt?

Je voelt je meteen welkom. Meteen onderdeel van iets. Die twee kussen op de wang zeggen meer dan tien woorden. En je hoort gewoon erbij.

Alleen naar de kroeg. In Nederland doe je dat niet.

In Spanje is de bar gewoon een soort van huiskamer van het dorp.

Je loopt naar binnen. Schuift aan de bar. Bestelt een koffie of een biertje. En dan praat je. Met de barman. Met de buurman. Met wie er ook maar zit.

Geen afspraak. Geen plan. Gewoon verbinding zoeken.

En als jij daar binnenloopt en je spreekt niet perfect Spaans. Dan is dat perfect. Die Spanjaard aan de bar heeft alle tijd. Die vindt het geweldig dat je het probeert.

De mooiste gesprekken komen niet voort uit perfect Spaans. Ze komen voort uit gewoon binnenlopen en beginnen. Doe het gewoon. 😊

Dit is onbetaalbaar 

En dat is precies wat Spanje je geeft als je de taal leert en de gewoontes begrijpt. Je hoort erbij. Je bent geen buitenstaander meer. Je bent iemand van het dorp. Iemand die meedoet. Iemand die gezien wordt.

En dat gevoel. Dat is onbetaalbaar. En dan. Dan ga je er echt van genieten.

Un beso, 

Cintha 

Spreek Spaans in 8 weken in je eigen tijd en tempo en Levenslang toegang. Dit doel behaal jij met de Beginners en later als stap 2 de Semi-Gevorderden. Kijk maar voor meer informatie op www.supergoedspaansleren.nl/cursussen-overzicht 

Makkelijk en snel Spaans leren met SuperGoedSpaansLeren.nl: Baal jij ook dat je niet alles makkelijk kunt regelen in het Spaans. 25 jaar geleden leerde Cintha Spaans in 4 maanden. Dat is voor jou ook mogelijk, een NIEUWE leuke lesmethode, waardoor jij in simpele stappen gegarandeerd Spaans praat in een korte tijd. MEER INFORMATIE.