SpanjeVerhaal: Ons B&B-avontuur in de provincie Alicante (107)

INTRO: Na bijna drie jaar verbouwen, openen zussen Noëlle, Suzanne en Michelle in oktober 2023 hun gloednieuwe Bed & Breakfast Casa la Vall in het nog authentiek Spaanse dorpje Benialí in de provincie Alicante. Lang kunnen ze er samen echter niet van genieten. Er moet immers opnieuw geld in het laatje worden gebracht. En dus vertrekken Noëlle en Suzanne na een maand alweer naar Zwitserland, voor een winterseizoen in de horeca, terwijl Michelle achterblijft om de Bed & Breakfast langzaam op de kaart te zetten.

We hebben er al jaren mee te maken. Men zou denken dat we er inmiddels aan gewend zijn. Maar niets is minder waar. We hebben de Nederlandse nationaliteit. We werk(t)en (een deel van het jaar) in Zwitserland en hebben een huis in Spanje. Hoewel ik hier nu inmiddels al weer bijna drie jaar vast woon, pendelen mijn zusjes nog steeds op en neer. En dat is niet altijd gemakkelijk. Waar ben je verzekerd? Waar betaal je belasting? En waar vraag je je paspoort aan? Voor mijn vader, moeder en ik was het duidelijk. Wij maakten gemakkelijk een afspraak bij de ambassade van Madrid, lieten onze gemaakte pasfoto’s voor de zekerheid nog een keer controleren door een andere fotograaf en zullen aanstaande dinsdag gaan ontdekken of alles inderdaad in orde is.

Voor mijn zusje Suzanne lag het echter anders. Zij woont en werkt inmiddels alweer een hele tijd volledig in Zwitserland. Met uitzondering van de vakanties – die zij in Spanje doorbrengt – is ze in principe altijd daar. De ambassade van Bern was dan ook de meest logische keuze voor haar om een nieuw paspoort aan te vragen. Geen probleem zou je denken. Behalve als je ontdekt dat het maken van een afspraak op de ambassade in Bern net zo ingewikkeld is als het maken van een afspraak voor het aanvragen van een NIE, residentie of het vernieuwen van je rijbewijs in Spanje. Na twee en een halve maand proberen was het haar nog steeds niet gelukt. En omdat haar identiteitsbewijs in de zomer afloopt en zij – doordat ze nog steeds heen en weer reist tussen Zwitserland en Spanje – ook echt niet (tijdelijk) zonder ID of paspoort door het leven kan, begonnen we langzaam een beetje te zweten. Wat zouden we kunnen doen?

Contact opnemen met de Ambassade in Bern was zinloos. Ze weten dat het op dit moment lastig is om een afspraak te maken. Mijn zusje had gedurende het winterseizoen al een keer contact met ze opgenomen. “Elke maandag worden er nieuwe afspraken vrij gegeven”, vertelt ze mij door de telefoon. “Vraag eens hoe laat ze deze vrij geven”, vraag ik haar. Terwijl we brainstormen over de beste manier waarop we dit probleem zo snel mogelijk kunnen oplossen, appt zij de ambassade. Even later krijgt ze antwoord. “Daar kunnen ze niets over zeggen.” Ongelofelijk. Alsof het een staatsgeheim is. Om te voorkomen dat het Nederlanders die in het buitenland wonen en/of werken te gemakkelijk af gaat. “Ik heb het al op verschillende tijdstippen geprobeerd”, gaat mijn zusje verder. “Ik heb zelfs al een keer om twaalf uur de wekker gezet om te kijken of er dan afspraken vrij komen.” Hoewel ik de gedachte erachter begrijp, denk ik dat deze afspraken niet door een computer maar door een persoon worden vrijgegeven. Ik denk dat we tussen acht en negen uur ’s ochtends meer kans hebben.

En dus zitten mijn zusje, mijn moeder en ik de volgende maandag alle drie op onze telefoon. Waar mijn moeder aangeeft dat ze mijn zusjes informatie al twee keer heeft kunnen invullen maar vervolgens een volgeboekte agenda te zien krijgt, ben ik überhaupt zo ver nog niet gekomen. Toch blijf ik elke tien minuten kijken. Pas als ik bij de Mercadona in de rij voor de kassa sta, heb ik geluk. Ik vul haar gegevens razendsnel in, maar dan krijg ook ik de volgeboekte agenda te zien. Terwijl ik mijn gescande boodschappen inpak en afreken, ga ik één pagina terug en probeer ik het opnieuw. Alweer krijg ik de volgeboekte agenda. Als ik de boodschappen in de auto laad en naast mijn vader plaatsneem besluit ik het nog één keer te proberen. Deze keer krijg ik één datum en één tijdstip te zien. Een geannuleerde afspraak! Voor twee dagen later. Zonder te kijken of mijn zusje dan überhaupt kan, kies ik de afspraak. Gelukkig is ze dan net vrij. Dezelfde dag nog zorgen we dat ze alle papieren netjes heeft verzameld. De fotograaf ligt gelukkig vlakbij de ambassade. Twee dagen later stuurt ze mij een berichtje. “Het is gelukt!” Opgelucht haal ik adem. Één probleem minder. “Weet je wat grappig was?”, stuurt ze mij via de app. “De meneer die voor mij was kwam ook voor een paspoort. Toen de man van de ambassade zijn papieren bekeek, constateerde hij dat het paspoort van deze meneer nog heel lang geldig was. Weet je wat die meneer zei? ‘Ja, het is niet bepaald makkelijk om een afspraak hier te maken hè?’” Ik moet lachen. Hier in Spanje lopen wij af en toe te zeuren. (Soms terecht!) Dat het lastig is om een afspraak te maken. Maar in Zwitserland is het niet veel beter. Sterker nog: in Zwitserland was het in dit geval veel – en veel – erger.

De drie zussen Noëlle, Suzanne en Michelle zijn een B&B begonnen in Benialí in de provincie Alicante. Casa La Vall is hun droom en na drie jaar verbouwen is de B&B eindelijk klaar om bezoekers te ontvangen. Lees alles over de avonturen van hoofdzakelijk Michelle die ons op de hoogte houdt van wat er allemaal komt kijken bij een B&B in Spanje.