SpanjeVerhaal: Van Droom naar Ondernemen in Noordwest Spanje (43)

Elke week nemen Pascal uit Nederland en Emma uit Spanje de lezers mee op hun avonturen als aankoopmakelaars en consultants van noordspanje.nl in Noordwest-Spanje. In tegenstelling tot de meeste makelaars die zich richten op de populaire gebieden aan de Middellandse Zee, hebben Pascal en Emma van Noordspanje gekozen voor Asturië en León, plekken die voor veel Nederlanders en Belgen nog onbekend zijn.

“Ja… je hoort ’m wel, hè.” Armen strak over elkaar, blik op de groene heuvels gericht alsof die haar persoonlijk hadden teleurgesteld. Peter stond een paar meter verderop, schopte wat steentjes van de oprit en staarde naar zijn telefoon, zonder op te kijken. Ik wist meteen wat Sylvia bedoelde: de A-8, de slagader van Noord-Spanje, hun gewenste levenslijn richting Nederland en tegelijk hun grootste bron van ergernis.

Twee weken eerder hadden we de te bezichtigen huizen uitvoerig doorgenomen. Dicht bij de kust, goed bereikbaar, maximaal vijf minuten van de snelweg. Want Asturië was prachtig, maar ze wilden wel “gewoon normaal kunnen rijden richting Nederland of de rest van Spanje”. Ik had geknikt, meegeschreven en precies geleverd wat ze vroegen.

Wat ik toen nog niet wist, was dat ze zochten naar een snelweg die er wél was, maar zich niet mocht laten zien, horen of bestaan. Een soort infrastructurele geestverschijning. Functioneel, maar discreet tot op het onmogelijke af.

De eerste woning lag op een heuvel met uitzicht op zee en een tuin vol oude appelbomen. Het was er stil, op de wind en een verre hond na. “Is dat… verkeer?” vroeg ze zacht. Het geluid was inderdaad waarneembaar, met haar ogen samengeknepen om goed te concentreren. “Alleen bij deze windrichting hoor je soms iets,” zei ik eerlijk.

Bij het tweede huis stonden we ongeveer anderhalve kilometer van de A-8. Dat stond in de advertentie en ik had het onderweg nog benoemd. Toch liepen ze zwijgend het erf op alsof we op een geluidsmeting voor Schiphol waren beland. Peter wees tussen twee bomen door. “Je ziet ’m daar.” “Dat klopt,” zei ik, “en daarom sta je ook in twintig minuten in Oviedo.” Sylvia knikte langzaam, alsof ik haar zojuist een bekentenis had afgedwongen.

Zo verliepen ook de volgende bezichtigingen. Zes in totaal, verspreid over drie dagen. Elke keer hetzelfde ritueel: uitstappen, stilte, hoofden schuin, geconcentreerd luisteren. “Je hoort hem toch een beetje.” “In de zomer met de ramen open…” “Voor vakantie misschien prima, maar om te wonen…”

Tegelijkertijd bleven hun eisen onaantastbaar. Niet verder van de snelweg, geen bochtige bergwegen, geen afgelegen dorpen en geen “gedoe” met boodschappen. Dichter bij zee mocht altijd, zolang het asfalt maar keurig meereisde tot aan de voordeur.

Op de derde dag zaten we op een terras in Llanes met uitzicht op zee. De snelweg was onzichtbaar, onhoorbaar en onschuldig. Meeuwen krijsten boven ons hoofd terwijl de koffie werd geserveerd. “Mag ik iets geks zeggen?” vroeg ik voorzichtig. “Jullie zoeken eigenlijk een huis dat vijf minuten van de snelweg ligt… maar waar de snelweg zich niet laat zien.” Zij trok één wenkbrauw op, wat bij haar duidelijk betekende dat dit onderwerp nog niet was afgerond. Ik legde rustig uit dat kust, bereikbaarheid en absolute stilte zelden samen in één woning wonen.

De laatste woning lag boven Ribadesella. Een prachtige finca, perfect onderhouden, met balken, natuursteen en een tuin die zo in een woonmagazine kon. De zee lag tien minuten verderop en de A-8 op drie minuten rijden. We stapten uit. Het was stil. De wind bewoog door de bomen en vogels deden hun best. Toen reed er in de verte een vrachtwagen voorbij. Sylvia sloot haar ogen. “Ja… dit wordt ’m niet.” Ik deed mijn map dicht zonder iets te zeggen.

In de auto terug zei Peter voorzichtig: “Misschien moeten we toch iets verder het binnenland in kijken.” Zij reageerde meteen: “Maar dan doe je er zó lang over naar de kust.” En daar zat hun echte probleem, niet in stenen of meters, maar in een droom die zichzelf tegensprak.

Als aankoopmakelaar begeleid je soms klanten met verwachtingen die niet met elkaar te combineren zijn. Mensen zoeken geen woning, maar een idee van Spanje dat bestaat zonder wegen, zonder geluid en zonder andere mensen. In de buurt van de A-8 staan prachtige huizen te koop. Met uitzicht op zee, rust in de tuin en vogels in de bomen. En met, in de verte, het zachte geluid van precies datgene wat iedereen wil: bereikbaarheid.

Volgende keer meer! ¡Hasta la próxima!

Pascal en Emma zijn gepassioneerde aankoopmakelaars en consultants in het onvergetelijke Noord-Spanje, een verborgen parel voor veel Nederlanders en Belgen. Met hun bedrijf noordspanje.nl willen ze dromers en avonturiers begeleiden in hun zoektocht naar het echte Spanje, en hen helpen bij het realiseren van hun droomwoning, waar ze samen nieuwe herinneringen kunnen creëren.