SpanjeVerhaal: Van Droom naar Ondernemen in Noordwest Spanje (44)

Elke week nemen Pascal uit Nederland en Emma uit Spanje de lezers mee op hun avonturen als aankoopmakelaars en consultants van noordspanje.nl in Noordwest-Spanje. In tegenstelling tot de meeste makelaars die zich richten op de populaire gebieden aan de Middellandse Zee, hebben Pascal en Emma van Noordspanje gekozen voor Asturië en León, plekken die voor veel Nederlanders en Belgen nog onbekend zijn.

Altijd goed als klanten lijstjes met huizen sturen; “Dit heb ik op Idealista gevonden”. En dan volgt er een link naar Idealista of Fotocasa bijvoorbeeld. Maar soms zijn ze lost in translation. Want zelfs klanten die heel goed weten dat een finca rústica niet binnen hun wensen valt, omdat ze permanent willen wonen in Asturië, worden toch verleid. Niet door de categorie, maar door de vertaling.

In bijna altijd is de oorzaak dezelfde: ze hebben op Idealista gekeken, Google de boel laten vertalen, en daar staat ineens niet meer finca rústica, maar “rustieke finca”. Dat klinkt warm. Authentiek. Landelijk. Charmant. Maar juridisch betekent het nog steeds precies hetzelfde als voor de vertaling: grond en bebouwing waarop je in de meeste gevallen niet permanent mag wonen. En precies dát detail wordt in het enthousiasme soms even vergeten.

Even terug naar het begin. Een woning op suelo rústico mag in principe niet permanent bewoond worden. Soms mag je er incidenteel verblijven, soms alleen agrarisch gebruik, soms helemaal niets behalve opslag. Dat verschilt per regio en per gemeente, maar de rode draad is duidelijk: wie er officieel wil wonen, moet vrijwel altijd in urbano zitten. En toch… verschijnen daar op de huizen-platforms ineens romantische woorden die bij Nederlandse en Belgische zoekers iets heel anders oproepen.

De verleidelijke kracht van taal. Een “rustieke finca” roept beelden op van: natuursteen, houten balken, een open haard en een glas wijn bij zonsondergang. Een finca rústica roept bij mij vooral op: beperkingen, bestemmingsplannen, vergunningen en: geen woonbestemming. Twee totaal verschillende werelden, veroorzaakt door één automatische vertaling.

Daarbovenop komen de gebouwtypes zelf, die ook al zo romantisch beschreven worden. Een cabaña wordt in advertenties vaak gepresenteerd als een gezellig huisje in het bos. In werkelijkheid is het meestal: een oude schaapsstal, een hooischuur, een landbouwschuurtje of een eenvoudige stenen schuilplek voor vee. Soms is er ooit een bed en een keukentje in gezet. Soms zelfs een badkamer. Maar juridisch blijft het een agrarisch bijgebouw op rústico grond. Dat maakt het nog geen woning. Ook al lijkt dat in veel gevallen zo.

Refugio: mooi woord, magere rechten. Een refugio klinkt als een veilig toevluchtsoord in de bergen, maar is meestal: een herdershut, een jachtonderkomen, een noodschuilplaats of een gebouw zonder officiële woonfunctie. Ook deze staan vrijwel altijd op finca rústica. En dus: niet geschikt voor permanente bewoning, hoe mooi de foto’s ook zijn.

Alsof het nog niet verwarrend genoeg is, is er nóg een term die op huizenplatforms rondzingt alsof het een officiële woningcategorie is: casa rural. Op Idealista, Fotocasa en soortgelijke sites wordt dit label te pas en te onpas geplakt op alles wat een beetje landelijk oogt: een oude boerderij, een verbouwde schuur, een huis met veel grond, of zelfs een simpele cabaña met een nieuw dak. Voor internationale kopers klinkt casa rural logisch en onschuldig: een huis op het platteland. Dus: geschikt om te wonen. Maar in Spanje is een casa rural géén juridische grondcategorie en ook geen woonbestemming. Het is een toeristische aanduiding, plattelandslogies of vakantieverhuur.

Dat kan zich bevinden op suelo urbano, maar heel vaak ook op suelo rústico. En daar gaat het opnieuw mis. Wanneer een gebouw op rústico grond alleen een toeristische vergunning heeft, mag je er officieel: gasten ontvangen, tijdelijk verblijven voor beheer of schoonmaak, maar niet permanent wonen als particulier gezin. Toch zie je in advertenties zinnen als: “Perfecte casa rural om zelf in te wonen” of: “Ideaal als permanente woning of vakantieverhuur”. Juridisch klopt dat in veel gevallen simpelweg niet. In de praktijk wonen sommige eigenaren er toch, totdat er een controle komt. Dan volgen meestal boetes, problemen met inschrijving bij de gemeente, of de eis om de bewoning te stoppen. Voor kopers die rustig willen wonen in Asturië of León is een casa rural dus vaak net zo riskant als een cabaña of refugio. Ondanks de huiselijke naam en de gezellige foto’s.

Gemeenten in Asturië en León zijn de afgelopen jaren juist strenger geworden. Illegale bewoning wordt actiever gecontroleerd, boetes zijn fors, en inschrijving in het bevolkingsregister wordt eenvoudig geweigerd als de bestemming niet klopt. En juridisch correct adverteren hoeft maar minimaal: ergens onderaan staat meestal wél suelo rústico. Alleen… dat leest bijna niemand meer nadat Google er eerst iets idyllisch van heeft gemaakt. Ik snap de aantrekkingskracht. Echt. De prijzen zijn lager, de omgeving is prachtig en de woorden klinken als een droom: rustieke finca, cabaña, refugio. Maar in Spanje bepaalt niet de sfeer, niet de houtkachel en niet de veranda of iets een huis is. Dat doet het bestemmingsplan. Dus vertalen is handig maar altijd even in de originele tekst speuren op finca rústica, cabaña, refugio en casa rural.

Volgende keer meer! ¡Hasta la próxima!

Pascal en Emma zijn gepassioneerde aankoopmakelaars en consultants in het onvergetelijke Noord-Spanje, een verborgen parel voor veel Nederlanders en Belgen. Met hun bedrijf noordspanje.nl willen ze dromers en avonturiers begeleiden in hun zoektocht naar het echte Spanje, en hen helpen bij het realiseren van hun droomwoning, waar ze samen nieuwe herinneringen kunnen creëren.