Waarom intermittent fasting perfect past bij het Spaanse eetritme

Intermittent fasting wordt in Spanje steeds populairder en is allang niet meer alleen iets voor topsporters of fitnessfanaten. Steeds meer Spanjaarden – van jonge professionals tot vijftigplussers – passen deze manier van eten toe in hun dagelijkse leven. Opvallend is dat intermittent fasting verrassend goed aansluit bij de traditionele Spaanse eetcultuur, waarin het ontbijt licht is, de lunch uitgebreid en het avondeten laat plaatsvindt.

In het Spaans wordt intermittent fasting meestal aangeduid als ayuno intermitente. Letterlijk betekent dit ‘afwisselend vasten’. Het gaat niet zozeer om wat je eet, maar vooral om wanneer je eet. Je wisselt periodes waarin je eet af met periodes waarin je niet eet. Water, koffie zonder suiker en thee zijn tijdens het vasten meestal wel toegestaan. In Spanje duikt de term ayuno intermitente steeds vaker op in lifestylebladen, gezondheidsprogramma’s op televisie en gesprekken bij de koffietent.

Er bestaan verschillende vormen van intermittent fasting, waarvan de 16:8-methode in Spanje veruit het populairst is. Hierbij vast je zestien uur per dag en eet je binnen een tijdsvenster van acht uur. Veel Spanjaarden slaan simpelweg het ontbijt over en beginnen pas rond het middaguur met eten. Dat past goed bij de Spaanse gewoonte om ’s ochtends slechts een koffie met een klein broodje of een tostada te nemen. Voor veel mensen voelt dit daardoor niet als een grote aanpassing, maar eerder als een kleine verschuiving.

Een andere vorm die in Spanje steeds meer bekendheid krijgt, is de 14:10-methode. Hierbij vast je veertien uur en eet je binnen tien uur. Deze variant wordt vaak gekozen door mensen die het sociale aspect van eten belangrijk vinden en niet te streng willen zijn. 

Daarnaast bestaat er de 5:2-methode, waarbij je vijf dagen per week normaal eet en twee niet-opeenvolgende dagen sterk beperkt in calorieën. Deze vorm komt minder vaak voor, omdat hij lastiger te combineren is met werk en familie-etentjes.

Je kunt ook kiezen voor de 12:12-methode, waarbij je de helft van de dag niet eet en de andere helft wel. Deze methode wordt vaak gebruikt door beginners, die later regelmatig overstappen op de 16:8-methode.

Wat intermittent fasting extra interessant maakt in Spanje, is de manier waarop het dagelijkse eetritme al is opgebouwd. Het ontbijt is doorgaans licht en wordt vaak staand aan de bar genuttigd. Rond twee uur ’s middags volgt de belangrijkste maaltijd van de dag: la comida. Deze lunch is uitgebreid, warm en bestaat vaak uit meerdere gangen. Daarna is er tijd voor rust, de siësta. Het avondeten vindt meestal pas plaats tussen negen en elf uur ’s avonds en is vaak lichter dan de lunch.

Voor veel Spanjaarden betekent intermittent fasting dat ze simpelweg later beginnen met eten en het late avondeten iets aanpassen. Sommigen kiezen bij de 16:8-methode voor een eetvenster van twaalf tot acht uur, anderen van één tot negen uur, zodat sociale etentjes gewoon mogelijk blijven. Flexibiliteit is daarbij een belangrijk uitgangspunt.

Artsen en voedingsdeskundigen in Spanje benadrukken wel dat intermittent fasting niet voor iedereen geschikt is. Toch geven veel Spanjaarden aan zich energieker te voelen, beter te slapen en bewuster met eten om te gaan. Dat intermittent fasting in Spanje zo aanslaat, is dan ook geen toeval: het voelt niet als een streng dieet, maar als een natuurlijke aanvulling op het Spaanse leven.