Wie weleens langs een padelbaan loopt, ziet vooral sport en plezier. Maar kijk iets beter en je merkt iets anders op. Af en toe ligt er een vogel op de grond, levenloos. Geen toeval. Het is een probleem dat al langer bestaat, maar het krijgt nu meer aandacht.
In steeds meer delen van Spanje groeit de zorg over padelbanen met glazen wanden. Voor vogels zijn die transparante muren vrijwel onzichtbaar. Ze zien lucht, bomen of open ruimte weerspiegeld en vliegen er recht tegenaan. Het resultaat laat zich raden. Volgens natuurbeschermers gaat het niet om een paar incidenten, maar om aantallen die in de duizenden lopen.
Het probleem speelt al langer, maar krijgt nu meer aandacht dankzij meldingen van omwonenden en milieugroepen. Uit onderzoek waarover wordt bericht door de krant elDiario blijkt dat deze botsingen geen uitzondering zijn. Integendeel, het lijkt structureel. Vooral in groene zones of aan de rand van steden, waar veel vogels leven, vormen de glazen constructies een dodelijke val.
Wat het extra wrang maakt, is dat de oorzaak zo eenvoudig is. Vogels herkennen glas niet als obstakel. Reflecties van bomen of de lucht maken het zelfs nog misleidender. En omdat padelbanen vaak verlicht zijn en midden in open gebieden staan, trekken ze ook nog eens extra dieren aan.
Er zijn wel oplossingen, zeggen experts. Denk aan het aanbrengen van markeringen op het glas, zoals stippen of patronen, waardoor vogels het oppervlak wél herkennen. Ook matglas of netten kunnen helpen. Toch worden die maatregelen nog lang niet overal toegepast. Dat heeft deels te maken met kosten, maar ook met een gebrek aan regelgeving.
Intussen groeit de druk om iets te veranderen. Milieuorganisaties pleiten voor duidelijke regels bij de bouw van nieuwe padelbanen en aanpassingen bij bestaande locaties. Want zolang er niets gebeurt, blijft het aantal slachtoffers oplopen.
Padel is in Spanje razend populair en het aantal banen blijft stijgen. Maar achter dat succesverhaal zit dus een minder zichtbaar probleem. Eentje waar je pas oog voor krijgt als je letterlijk naar de grond kijkt.
