De kloof op de Spaanse woningmarkt trekt steeds verder open. De cijfers liegen er niet om: de vraag schiet de lucht in, maar bouwers krijgen de stenen simpelweg niet gestapeld. Het gaat harder dan iedereen dacht. Maar hoe kan dit toch? Een land met miljoenen leegstaande woningen en tegelijk een woningtekort?
De Spaanse bank BBVA voorspelt een tekort van maar liefst 800.000 huizen rond 2027. Dat cijfer ligt veel hoger dan de eerdere schattingen van experts. Meerdere problemen stapelen zich op: de bevolking groeit, gezinnen veranderen en de bouwsector kan het allemaal niet bijbenen.
Vooral in de grote steden en aan de kust knijpt de schoen. In Madrid, Barcelona of Valencia merk je het meteen. De keuze oogt mager en de prijzen schieten omhoog. Niets wijst erop dat dit snel stopt.
Spanje heeft een bijzondere situatie: enerzijds staan er miljoenen woningen leeg, anderzijds is er een enorm woningtekort.
Een rapport van BBVA Research, opgepikt door vastgoedwebsite Idealista, bevestigt dit drama. Spanje bouwt al jaren te weinig. Natuurlijk gebeurt er wel iets meer op de bouwplaatsen, maar het blijft dweilen met de kraan open. Idealista stelt dat de productie echt drastisch omhoog moet. Anders herstelt die balans nooit.
Ook de manier waarop in Spanje gewoond wordt, verandert. Mensen wonen vaker alleen, dus heb je per saldo meer huizen nodig. Combineer dat met een groeiende bevolking door migratie en je hebt een perfecte storm. De uitkomst? Bizar hoge prijzen en een strijd om elk vrijgekomen appartement.
Zonder een drastische versnelling van de bouwvergunningen blijft deze markt een onmogelijke puzzel voor de volgende generatie, volgens Idealista.
Starters en middeninkomens vallen compleet buiten de boot. De huur vreet hun salaris op en een eigen huis kopen lijkt een onmogelijke droom. Overheden roepen wel wat over betaalbare woningen, maar dat gaat tergend langzaam. Veel experts schudden alleen maar hun hoofd bij dat tempo.
Het ziet er somber uit. Zonder extra vaart in de procedures blijft dat tekort maar groeien. De komende jaren staan in het teken van schaarste. Dat voelen we straks overal, al doet het op sommige plekken nu al flink pijn.
