Bij het eilandje sa Dragonera voor Mallorca haalden vissers een blauwvintonijn van bijna 300 kilo binnen. Ze brachten de reuzenvis naar de haven van Port d’Andratx.

Het ging om een atún rojo (blauwvintonijn) van rond de 282 kilo, gevangen op ongeveer tien zeemijl uit de kust ter hoogte van sa Dragonera, het onbewoonde eilandje voor de zuidwestpunt van Mallorca. De vissers sleepten het dier naar Port d’Andratx, waar ze het aan land brachten. Een van hen, Toni Nova, vertelde hoe de vangst verliep. “We voeren uit richting sa Dragonera, een mijl of tien, en daar pakten we hem. Het is een heel grote vis.”

Aan de kade trok het tafereel veel bekijks. Een kraan tilde de enorme tonijn uit de boot om hem te wegen en naar de lonja (visafslag) te brengen. Nieuwsgierige voorbijgangers liepen erop af om de vis van dichtbij te bekijken en te fotograferen terwijl de bemanning hem op de kade legde. De Mallorcaanse krant Última Hora bracht het verhaal als eerste naar buiten.

Hoe bijzonder is zo’n vangst?

Voor de vissers zelf is een tonijn van dit formaat geen unicum. “Het is een heel sterke blauwvintonijn, rond de 300 kilo. Voor ons is dat niets buitengewoons, want elk jaar duiken er hier wel van dit soort vangsten op”, aldus Nova. De wateren rond sa Dragonera staan bekend om hun rijke zeeleven, een gebied waar ook duikers graag komen. Wie zelf eens onder water wil kijken, vindt op Mallorca verschillende plekken om te leren duiken.

Waarom is de blauwvintonijn zo gewild?

De blauwvintonijn geldt als een van de meest waardevolle vissen ter wereld. Op de Japanse markt brengen topexemplaren soms tienduizenden euro’s op, vooral voor sushi en sashimi. Ook dichter bij huis is de vis geliefd, van verse moten op de markt tot ingeblikte tonijn uit de Spaanse visconserven die Spanje massaal exporteert.

Dat de soort weer in grote aantallen voor de Spaanse kust zwemt, is geen vanzelfsprekendheid. Decennialang stond de blauwvintonijn onder zware druk door overbevissing. Strenge quota en een gesloten visseizoen, in het Spaans de veda (vangstverbod), hebben de populatie er weer bovenop geholpen. Tegelijk verandert het zeeleven in de Middellandse Zee in rap tempo, onder meer door de opmars van tropische en giftige vissoorten in steeds warmer water.

Mag iedereen zomaar op tonijn vissen?

Nee. De vangst van blauwvintonijn is streng gereguleerd, met vergunningen, vaste quota en afgebakende periodes. Sinds begin 2026 moeten ook recreatieve vissers hun vangst registreren via een app, zodat de overheid beter zicht houdt op wat er uit zee komt. De maatregel geldt juist voor beschermde soorten en vissen met een vangstlimiet, zoals de tonijn.

Voor Nederlanders en Belgen die deze zomer op Mallorca rondlopen, kan zo’n binnenkomende vangst een bijzonder kijkje opleveren. In havens als Port d’Andratx of Sóller zie je de boten met hun vangst vaak terugkeren, en op de menukaart van veel restaurants prijkt de verse tonijn niet lang daarna. De temperatuur van het water rond Dragonera ligt de laatste zomers fors boven normaal, iets wat ook de soorten in de warmer wordende Middellandse Zee beïnvloedt.

Of de volgende reus zich alweer aandient, laat zich moeilijk voorspellen. Maar als het aan de vissers van Andratx ligt, is de tonijn van bijna 300 kilo zeker niet de laatste die de kraan op de kade omhoog moet hijsen.