Door de extreme hitte komt het asfalt op meerdere Nederlandse snelwegen omhoog. In het veel hetere Spanje gebeurt dat zelden, en dat verschil zit in het wegdek zelf.

Op de A15 bij Gorinchem, de A270 bij Nuenen en de A59 bij Waspik kwam het asfalt deze week plotseling omhoog of barstte het open. De oorzaak: een wegdek dat opwarmde tot boven de 50 graden. Rijkswaterstaat voert spoedreparaties uit en waarschuwt automobilisten voor afsluitingen en lange files. Het KNMI gaf code rood en oranje af, en samen met het RIVM klinkt de oproep om alleen de weg op te gaan als het echt moet.

Diezelfde hitte komt niet uit de lucht vallen. Een hittekoepel die eerder al Spanje teisterde, schuift nu door naar het noorden en zorgt voor recordwaarden in Nederland en België. Voor wie deze zomer vanuit Nederland of België naar het zuiden rijdt, roept dat een logische vraag op. In Andalusië en het Ebro-dal tikt de thermometer regelmatig de 42 graden aan, met opnieuw een nieuwe hittegolf op komst. En toch liggen daar geen rijstroken omhoog. Hoe kan dat?

Waarom houdt Spaans asfalt de hitte beter uit?

Het antwoord ligt in de samenstelling van het wegdek. Asfalt is een mengsel van steenslag, zand en betún (bitumen), de kleverige bindstof uit aardolie die alles bij elkaar houdt. Die bitumen bestaan in verschillende hardheden. Het Spaanse technologiemedium Xataka legde uit dat warme landen een harder type gebruiken, geclassificeerd als 35/50, terwijl koelere en nattere landen zoals Nederland en het Verenigd Koninkrijk kiezen voor een zachtere variant, 50/70. Die zachtere bitumen wordt sneller week en kan bij aanhoudende hitte daadwerkelijk vervormen.

Spanje bouwt zijn wegen al decennia volgens de technische norm PG-3, met de hitte als uitgangspunt. Het land is ook de op een na grootste doorvoer van zwaar vrachtverkeer van Europa, dus het wegdek moet zowel de felle zon als het constante gewicht van vrachtwagens verdragen. Het resultaat is een harder, hittebestendiger asfalt.

Heeft die keuze ook een nadeel?

Zeker. Harder asfalt is minder flexibel en breekt daardoor sneller. Het is ook minder doorlatend voor water. Dat valt amper op tijdens een droge, hete zomer, maar wreekt zich bij hevige regen. Begin 2026 zorgde een reeks stormen voor socavones (verzakkingen) en diepe kuilen in vooral Andalusië en Extremadura, regio’s die juist op droogte en hitte zijn ingericht. Het asfalt dat zo goed tegen warmte kan, blijkt kwetsbaar zodra het weerpatroon omslaat naar nattigheid.

Met andere woorden: elk klimaat krijgt het asfalt dat erbij past. Nederland legt zachtere wegen aan die regen en vorst aankunnen, maar die het tijdens een uitzonderlijke hittegolf laten afweten. Spanje doet het precies omgekeerd. Wie wil begrijpen hoe extreem die Spaanse zomers werken, leest hier hoe hittegolven, tropennachten en calima in elkaar zitten.

Wat betekent dit voor weggebruikers uit Nederland en België?

Wie met de auto naar het zuiden rijdt, ruilt het probleem dus in plaats van het te ontlopen. In Spanje ligt het asfalt er over het algemeen glad bij, al waarschuwt de verkeersdienst voor enkele beruchte trajecten met veel ongevallen.

Let in de hitte vooral op je banden. Door het warme wegdek loopt de bandenspanning op, met een grotere kans op een klapband bij hoge snelheid. De Spaanse verkeersdienst Dirección General de Tráfico (DGT, het verkeersbureau) adviseert de spanning vóór vertrek te controleren en de heetste uren tussen twaalf en acht te mijden. Wie de Spaanse verkeersregels en boetes kent, voorkomt onderweg een onverwachte rekening.

En het asfalt zelf? Dat houdt zich in Spanje gewoon koest, hoe hoog de ola de calor (hittegolf) ook oploopt. In Spanje gaat eerder de regen dan de zon als eerste door de knieën.