Het is een bittere pil voor wie een huis zoekt in Spanje: het woningtekort loopt maar op en de toekomst ziet er eerlijk gezegd behoorlijk somber uit. Als we de laatste cijfers uit 2026 moeten geloven, duurt het nog zeker een jaar of elf – we praten dan over 2037 – voordat de tekorten eindelijk zijn weggewerkt. Voorlopig lijkt de kloof tussen wat mensen zoeken en wat er daadwerkelijk beschikbaar is, alleen maar dieper te worden.

Op dit moment heeft Spanje een tekort van ongeveer 600.000 woningen. Jaarlijks worden er wel wat huizen gebouwd, meestal tussen de 90.000 en 100.000, maar dat is eigenlijk dweilen met de kraan open. Experts wijzen erop dat er ieder jaar minstens 200.000 tot 250.000 nieuwe woningen nodig zijn om de situatie in evenwicht te brengen. Zoals het nu verloopt, groeit het aantal onvervulde woningwensen elk jaar verder aan.

“Ik zie vrienden van dertig die nog steeds bij hun ouders wonen, omdat een eigen plek gewoon onbetaalbaar is geworden.”

De vraag naar een eigen dak boven je hoofd is de afgelopen jaren echt door het dak gegaan. Sinds 2021 groeit het aantal huishoudens in een razend tempo, vooral door de bevolkingsgroei en mensen die naar Spanje verhuizen. Inmiddels telt het land ruim 19 miljoen huishoudens en dat stopt voorlopig niet. Vooral in de grote trekpleisters zoals Madrid en Barcelona, maar ook langs de populaire kustlijnen, is de druk op de markt bijna niet meer te houden.

Waar het echt wringt, is bij de bouwsector zelf. Die lijkt de klap van de grote crisis in 2008 nog steeds niet helemaal te boven. Destijds werden er jaarlijks meer dan 600.000 woningen uit de grond gestampt, maar in 2023 en 2024 bleven we steken op minder dan een ton per jaar. Hoewel er in 2025 een klein herstel zichtbaar was, is de productie nog lang niet op het niveau dat nodig is om het gat te dichten.

En dan heb je nog die torenhoge kosten. Sinds 2020 is alles – van bouwmaterialen tot de handjes op de bouwplaats – ruim 30 procent duurder geworden. Tel daarbij op dat je in Spanje vaak verzandt in een bureaucratisch moeras; van het eerste plan tot de uiteindelijke sleuteloverdracht ben je zomaar 10 tot 15 jaar verder. Dat helpt natuurlijk niet bepaald om de snelheid erin te houden.

“De papierwinkel is soms nog erger dan de stijgende prijzen van het beton zelf.”

De gevolgen van deze situatie zijn voor iedereen voelbaar. Wie een huis wil kopen, betaalt nu gemiddeld 20 procent meer dan in 2022. En de huurders? Die hebben het misschien nog wel zwaarder, met stijgingen van wel 30 procent in sommige steden. Voor heel veel gezinnen is fatsoenlijk wonen zo langzamerhand een luxeartikel geworden in plaats van een basisbehoefte.

Volgens experts moet het roer echt om. Als we dit probleem echt willen aanpakken, moet het aantal nieuwbouwwoningen verdubbelen naar zeker 200.000 per jaar. Dat lukt alleen als de overheid sneller vergunningen afgeeft en serieus investeert in woningen die ook echt betaalbaar zijn voor de gewone man.

Zonder diepgaande veranderingen blijft dit tekort als een molensteen om de nek van de Spaanse samenleving hangen. Als er nu niet hard wordt ingegrepen, is de kans groot dat we ook na 2037 nog met de gebakken peren zitten. De prijzen zullen blijven stijgen en de ongelijkheid op de woningmarkt zal alleen maar groter worden.