De paraguayo, de platte neef van de perzik, beleeft in 2026 een recordoogst. Spanje plukt zo’n 300.000 ton van dit zoete zomerfruit. De paraguayo valt in Spanje onder het superfruit.

Wie deze maanden over een Spaanse markt loopt, ziet ze liggen: ronde, platgedrukte vruchten met een fluwelen rode schil. Dit is de paraguayo (platte perzik), het zomerfruit dat tussen mei en september op zijn best is. De teelt zit vooral in Murcia, Aragón en de provincie Lleida in Catalonië, waar het warme klimaat de boomgaarden goed bevalt.

Dit jaar pakt de oogst royaal uit. Cooperativas Agro-alimentarias de España, de koepel van Spaanse landbouwcoöperaties, rekent voor de campagne van 2026 op ongeveer 300.000 ton paraguayo, twaalf procent meer dan vorig jaar. Het vakmedium eComercio Agrario meldt dat de zachte winter en het uitblijven van grote weerschade de telers een ruime oogst opleveren. Daarmee groeit de paraguayo harder dan de gewone perzik of de nectarine.

Chirimoya: het romige superfruit dat Spanje aan de wereld levert

Wat is een paraguayo eigenlijk?

De paraguayo is geen aparte vrucht, maar een natuurlijke mutatie van de perzik. De soort komt oorspronkelijk uit China, waar men hem al tweeduizend jaar kweekt, en bereikte Europa via de oude zijderoute. Met Paraguay heeft de naam niets te maken; dat de twee zo op elkaar lijken, is puur toeval. In het Engels heet de vrucht Saturn peach of doughnut peach, naar de platte vorm met het kuiltje in het midden. Het vruchtvlees is wit of geel, sappig en opvallend zoet, met een kleinere pit dan de perzik. Opvallend genoeg staat de gewone perzik bij Spanjaarden pas achtste op de lijst van meest gegeten fruit, terwijl de platte variant juist aan populariteit wint.

De kaki: alles over het oranje superfruit uit Valencia

Waarom noemen ze het een superfruit?

De voedingswaarde maakt de paraguayo geliefd bij wie op gezond eten let. De vrucht bestaat voor zo’n 86 procent uit water en levert per 100 gram maar rond de 50 kilocalorieën, fijn in de Spaanse zomerhitte. Daarbij zit hij vol vitamine C, bètacaroteen (een voorloper van vitamine A), kalium en magnesium, plus vezels die de spijsvertering helpen. Net als de antioxidanten in donkere druiven beschermen die stoffen de cellen tegen veroudering. Voor Nederlanders en Belgen die het mediterrane eetpatroon omarmen, past dit lichte fruit daar moeiteloos in.

Waar en wanneer pluk je het Spaanse superfruit?

De oogst verloopt in etappes. Murcia begint als eerste, ruwweg in juni en juli, waarna Aragón en Lleida het stokje overnemen in augustus en september. In Murcia kondigt de beroemde bloei van de perzikboomgaarden in Cieza dit ritme al in het vroege voorjaar aan, wanneer de velden roze kleuren. Spanje is veruit de grootste teler van steenfruit in Europa, vóór Italië en Griekenland, en een flink deel van de paraguayo’s gaat de grens over. Duitsland is daarbij de belangrijkste afnemer.

Níspero: het oranje superfruit waarmee de Spaanse lente begint en eindigt

Wat betekent dit voor de liefhebber?

Een grotere oogst betekent meestal ruim aanbod en schappelijke prijzen, al kregen Spaanse consumenten dit jaar wel met duurder fruit te maken. Op de lokale mercado (markt) koop je de paraguayo vers van de teler, vaak voor een fractie van de Noord-Europese prijs. Je eet hem het lekkerst rijp en rauw, zo uit het vuistje, maar hij doet het ook goed in een fruitsalade, op de yoghurt of in een mermelada (jam).

Wie de smaak te pakken heeft, kan in Spanje het hele jaar door blijven proeven. Na de paraguayo volgt in het najaar ander Spaans superfruit zoals de chirimoya en de kaki, terwijl de níspero in het voorjaar de aftrap geeft. Zo schuift het ene seizoensfruit netjes voor het andere in de plaats.